Westerplatte 1939: „12 godzin” i decyzja o kapitulacji siódmego dnia

Pierwszego września 1939 roku komendant Westerplatte miał trzymać pozycję dwanaście godzin — tyle zapamiętano z rozmowy o planie, bo pisemny rozkaz się nie zachował. Naprzeciwko, kilkaset metrów przez kanał, stał pancernik „Schleswig-Holstein” z działami kalibru 280 mm. Garnizon nie bronił się dwanaście godzin. Bronił się siedem dni. Siódmego dnia major Sucharski podniósł białą flagę, choć jego żołnierze wciąż strzelali — poddał ich dowódca, który liczył już coś innego niż naboje. ROZDZIAŁY 0:00 12 godzin obrony 3:30 Półwysep w obcym porcie 7:08 Dowódcy po obu stronach kanału 10:17 Beton pod sosnami 13:37 Plan na sześć godzin 17:00 Czwarta czterdzieści pięć 20:29 Siódmy dzień 23:52 Rachunek półwyspu 27:11 Szabla i bandaże Ujęcia oznaczone „REKONSTRUKCJA” to rekonstrukcje wygenerowane przez sztuczną inteligencję na podstawie źródeł z epoki. ŹRÓDŁA ILUSTRACJI · Mendel, Bundesarchiv Bild 101II-MN-1595-26A (1939), CC BY-SA 3.0 DE · Koll, Bundesarchiv Bild 101I-318-0053-35 (1939), CC BY-SA 3.0 DE · Qubu, Pomnik Obrońców Wybrzeża (2014), CC BY 3.0 · Fallaner, Zakręt Pięciu Gwizdków i Westerplatte (2019), CC BY-SA 3.0 · Zala, ruiny koszar na Westerplatte (2018), CC BY-SA 4.0 · Ainka, Wartownia nr 1 na Westerplatte (2013), CC BY-SA 3.0 PL #historia #SalaOdpraw #dokument