ΣΤΕΝΑ - ΚΟΥΦΟΥ x 21G (PROD. HANTO)

Στίχοι / Ερμηνεία: Κουφου Μουσική Παραγωγή: Hanto Mix & Master: Κουφου Ηχογράφηση: 2843_ Pote Studios Subscribe to "KOUFOU" channel: / @koufou Follow - Instagram: Κουφου: / _koufou ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Από το ποίημα της Κικής Δημουλά, «Απροσδοκίες». «Θεέ μου, τι δεν μας περιμένει ακόμα. Κάθομαι εδώ και κάθομαι. Βρέχει χωρίς να βρέχει. Όπως όταν σκιά μας επιστρέφει σώμα. Κάθομαι εδώ και κάθομαι. Βρέχει χωρίς να βρέχει. Κάθομαι εδώ και κάθομαι. Εγώ εδώ, απέναντι η καρδιά μου και πιο μακριά η κουρασμένη σχέση μου μαζί της.» *ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΠΛΕ* Ξανά γυρνώ στη γειτονιά με το κεφάλι χαμηλά, γιατί χαζεύω στα λασπόνερα τα βήματα. Το βράδυ που με τράβηξες, με πήρες μια αγκαλιά, γιατί πνιγόμουνα στης κουταλιάς τα κύματα. Αν είσαι κάπου εδώ, τότε να έρθεις να σου πω να μου τρακάρεις του καπνού μου όλα τα τρίμματα. Δεν έχω και πολλά, θα πάρεις μόνο μια αγκαλιά, το γέλιο του χαζού και συναισθήματα. Ρωτάω «πού πάμε από εδώ;» Όπως τον Μάκο (Δ.Π.Θ., a.k.a. Μαύρο Λούκι), πάω μόνος, δεν θέλω οδηγό. Τον δρόμο που βαδίζω τον βαδίζω καιρό. Γνωρίζω κάθε αδιέξοδο στενό. Μην με καίτε... Κοιμήθηκα μια νύχτα 14 χρονών και ξύπνησα 35. (Αναφορά στον αγαπημένο Δ.Π.Θ. — R.I.P.) Με κοίταζαν τα μάτια σου γυμνό και τώρα ξέρω τι μου λένε. Μου μάθανε τη γλώσσα των κενών. Μέσα στη βία και το μίσος, δεν θα νιώσεις, θα γαμιέσαι… Αυτά σου λέω και δεν μιλιέσαι. Κατέβα από τα σύννεφα και σαν σταγόνα πέσε, επάνω στο κεφάλι μου σαν χάδι να περνιέσαι. Να σβήνω το τσιγάρο μου, να λέω «πως με θες, ε;!» Αυτή η εικόνα δεν πάει, να μοιάζω στον ελέφαντα του Χόρχε Μπουκάι, δεμένος σε ένα πάσσαλο, η ζωή να περνάει. Θα σπάσω δέκα άλυσους αν είσαι στο πλάι, και φτάσω τον Μάη… Μόνο ετούτα τα βρωμόμπιτα με κάνουν καλά, αυτά τα μπάσταρδα απογεύματα που καίω μυαλά. Όταν ρουφάω και ρουφιέμαι και τον πίνω διπλά, γιατί ποντάρω στην αγάπη που το μίσος κερνά. Να πεις στη μάνα μου στον δρόμο πως δεν ψάχνομαι πια και πως γυρνάω μαυρισμένος, φέρνω σπίτι μπελά. Αυτά τα μάτια κουβαλάνε δέκα κρόσια δεξιά (δεξιά κροσέ), και δεν μου τα έδωσαν μπαρίγκες, μα ό,τι αγγίζω γλυκά. *ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΥΠΛΕ* Εικόνες στο μυαλό μου μπαινοβγαίνουν σαν spam, είν’ τα δικά μου στενά, σπάω τα δικά μου πλευρά. Τα βράδια που μεθάω ξενερώνω με raps, μετά ξερνάω στα tracks, έχω τον Peter στα backs. Δεν είμαι alpha male, δεν το παίζω badass, αναβοσβήνω σαν flash, πάω εκεί που δεν πας. Τη μούρη μου κοιτάζεις μια προφίλ, μια ανφάς. Ο καθρέπτης σου την δίνει ή η ψυχή που φοράς;! Η μέρα μου κυλάει αν δεν είσαι εκεί, μόνο που μοιάζω πατημένο Daewoo στη στροφή. Αυτό το κάνω καλά, ας μην σ’ αρέσει πολύ, είναι με Rap μεγαλωμένο το δικό μου παιδί. Μου είπε η Λένα μην την κόψω κι όταν θα είμαι καλά. Θέλει συνέπεια και κότσια για να σκάβεις βαθιά. Έχω τον στόχο καρφωμένο πριν με πούνε «μπαμπά», να γίνω αέρας και λιμάνι, άγκυρα και πανιά. Άγκυρα και πανιά, φέρνω τον Οκτώβρη πρώτος, Πρωτοχρονιά. Αυτό το κάνω καλά, ας μην σ’ αρέσει πολύ, είναι με Rap μεγαλωμένο το δικό μου παιδί. Αυτό το κάνω καλά, ας μην σ’ αρέσει πολύ. ΕΙΜΑΙ ΧΩΡΙΑΤΗΣ, ΕΙΜΑΙ ΜΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΚΟΥΝ ΟΙ ΧΑΖΟΙ Αυτό το κάνω καλά, ας μην σ’ αρέσει πολύ, είναι με Rap μεγαλωμένο το δικό μου παιδί. ΔΕΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΚΑΝΕΝΑΝ 🖤