حکایت شیخ خرقانی از استاد غلامعلی پورعطایی

شنیدم‌ نقل شیخ خرقانی که او بود معدن سر نهانی یکی روزی به صحرایی گذر کرد ز شوق حق ز خود گردیده فانی بگفتا ای خدا قیمت چه داری به جز عقبی و دنیای فانی به این دو تا نمیدم من کلاه را بگو دیگر چه داری تا ستانی؟ ندا آمد که ای مقبول درگاه همی خواهی که اندر یک زمانی کنم در پیش خلقان خوار و زارت کسی ندهد جوابت گر بخوانی؟؟ که مخلوقات عالم از سجودت شوند پاره دگر آنهم تو دانی