"ਵੇ,ਭਾਵੇਂ ਆਪਣਾ ਲਖਾ ਦੇਈਂ,ਏਹਨੇ ਕਿਹੜੀ ਪਿਉ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੰਡਣੀ ਏ,ਜਿਹੜਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਜੂ,"?# Heart touching story

"ਵੇ,ਭਾਵੇਂ ਆਪਣਾ ਲਖਾ ਦੇਈਂ,ਏਹਨੇ ਕਿਹੜੀ ਪਿਉ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੰਡਣੀ ਏ,ਜਿਹੜਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਜੂ,"?# Heart touching story #punjabi khani #Emotionalstory #punjabikhani #novelpunjabi #familystory Punjabi novel Khaniayan punjabi Motivation story Moral story Real life story Heart touching story True story punjabi Emotional story Old story punjabi "ਉਇ ਡੁੱਡਿਆ। ਹੋਰ ਰੋਟੀ ਲੈਣੀ ਉਂ ?" ਲੱਛੂ ਮਹਿਰੇ ਨੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਤੰਦੂਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਕੁੜਕਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। "ਲਿਆ।" ਪਹਿਲੀ ਰੋਟੀ ਗੋਡਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਡੁੱਡੇ ਨੇ ਧੜੀ-ਕੁ ਦਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਅੱਧ-ਚਿੱਥੀ ਬੁਰਕੀ ਉਹਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲੰਘਾਈ। "ਇਕ, ਕਿ ਦੈ।" ਲੱਛੂ ਨੇ ਡੁੱਡੇ ਦੀ ਭੁੱਖ ਦੀ ਹਾਥ ਲੈਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। "ਤਿੰਨ।" ਡੁੱਡੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੱਸ ਪਏ। 'ਡੁੱਡਾ' ਉਹਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੇ ਪਰਤੱਖ ਨਾਮ ਸੀ। ਵੈਸੇ, ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਗਜਾ ਵਿੱਚ 'ਦਰਸ਼ੂ' ਵਲਦ 'ਮੰਗਲ' ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਾਂ ਵੀ ਉਹਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪੰਡਤ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੱਖਿਆ। ਨਾ ਹੀ ਉਹਦੀ ਮਾਸੀ, ਮਾਂ, ਚਾਚੀ, ਤਾਈ, ਭੂਆ ਜਾਂ ਭੈਣ ਨੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਧਰਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਇਨਸਾਨੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਨੇ। ਉਹਨੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸੱਭਯਤਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਹਮਦਰਦੀ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਰੀਝ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚੁਣਿਆ, ਸਗੋਂ ਗਲ ਪਿਆ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਦੇ ਅਖਾਣ ਵਜੋਂ ਫਰਜ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਐਸਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਵ-ਜਨਮੇ ਬਾਲਕ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਹਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਂਵਾਰੀ ਸੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਦੀ। "ਓ ਭਾਗੋ। ਕੀ ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ ਈ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ?" ਹੁਸੈਨੀ ਚੌਕੀਦਾਰ ਨੇ ਚੌਕੇ ਦੀ ਲੱਕ-ਲੱਕ ਜਿੱਡੀ ਕੰਧ ਕੋਲ ਖਲੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਡੁੱਡਾ ਓਦੋਂ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੀ। "ਲੈ ਖਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਪਾਧੇ ਕੋਲੋਂ ਪੱਤਰੀ ਕਢਾਈ ਏ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਵਾਸਤੇ ? ਮੁੰਡਾ ਕਾਹਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਏ, ਜੀਹਦਾ ਨਾਂ ਪਤਾਸੇ ਵੰਡ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਸੀ ? ਜੇ ਮਰਜ਼ੀ ਊ ਲਖਾ ਦਿਹੇ।" ਭਾਗੋ ਨੇ ਪੁੱਠਾ ਹੱਥ ਦੇਂਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਅਦਾਅ। ਦੋਸਤੋ ਜੇ ਨਾਵਲ ਵਧੀਆ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ Like share Subscribe and comment ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਜੀ 🙏