Shahin Najafi - Akharin Zaman (Album illusion) آخرین زمان - آلبوم توهم شاهین نجفی

Lyric: Shahin Najafi Date : 2009 ---------------------------------------------Hashtags------------------------------------------------ #شاهین_نجفی #shahin_najafi #album #music #illusion #AkharinZaman #آخرین_زمان #توهم ---------------------------------------Shahin Najafi Social Media---------------------------------------- Official Website Shahin Najafi : https://www.shahinnajafimusic.com YouTube Shahin Najafi : ‪@shahinnajafimusic‬ Spotify Shahin Najafi: https://open.spotify.com/artist/1W5u8... Instagram Shahin Najafi :   / shahinnajafi   Twitter Shahin Najajfi :   / shahinnajafi80   Telegram Shahin Najafi : https://www.telegram.me/shahinnajafim... --------------------------------------Shahin Famil Social Media----------------------------------------- Instagram Shahin Famil :   / shahinfamil9   Telegram Shahin Famil : https://www.t.me/ShahinFamilPage ------------------------------------------------Lyric----------------------------------------------------------------- یه آینه از لجن پر از چهره‌های طاعونی / یه سبد چشای کنده‌شده تو دستایی خونی بدن‌ها بی‌سر و گردن و هق‌هق فواره / شلاق داغ و چماق و بند و استفراغ خونی یه ستاره آویزون به داره دوباره / یه خورشید که خاموش میشه با حکمی آسمونی زنایی که آویزونن ازسینه‌هاشون به سقف / مردایی با بیضه‌هایی بریده شده تو جوونی بوی حشیش و شیره پخشه از حاشیه‌های شهر / صدای ضجه‌ی زنجیر آدمای زندونی و رهبری که خطبه می‌خونه از دنیایی بهتر / و مردمی خیره به آسمون با صورتای استخونی کمرها خمیده، رنگ صورتاشون پریده / پدری گریونه، کی سینه‌ی دخترشو دریده؟ تموم محله‌های شهر جلجتا شدن / مسیح در نام پدر آدما رو به صلیب کشیده نفسا حبسه تو سینه از ترس شقه شدن / کسی اینجا کسی رو جز جلاد آزاد ندیده ولی من خط بطلانم ببین زبون سرخو / سرم سبز و مث سرو و ببین تنم سفیده ببین معجونی از کوه و عقاب و آهن و سنگم / این آخرین زمانه، زمان آخرم رسیده توی شهر ما قلبا رو دارن / توی شهر ما خنجر می‌کارن وجودت نجس می‌کنه زمین و هوا رو / صورتت سیاه می‌کنه تموم آینه‌ها رو بکشم وسط مث تو بازم پای خدا رو؟ / به گه می‌کشی تو شعر و کلمه‌ها رو تو کوتاهی با قد خودت می‌سنجی آدما رو / با خط‌کش شیکسته‌ت می‌گیری فاصله‌ها رو که از چاله به چاه می‌بری قافله‌ها رو / عفونت لزجی که می‌سوزونه لاپا رو خشم حمق بی‌عمقی که داره می‌کنه ما رو / نماد موش و دم و سوراخ و دسته‌ی جارو تو تو خلسه‌ای، نشئه از قدرتی و می‌خندی / منم اون‌که می‌خواد جر بده چرت قصه‌ها رو این یه سیله که آروم نمیشه چشاتو واکن / ببین رد خط میلیونی خاشاک و خارو بگیر و ببند و بزن بکش بدر و بدزد / ببین میشه بازم پاک کنی حافظه‌ها رو؟ تنها رسم تو و تبار تو سهراب‌کشیه / زمین چطور از یاد ببره خون ندا رو؟ تا وقتی خون تو رگامونه نعره‌مون بلنده / تا کی میشه آخه خفه کنی حنجره‌ها رو؟ -که از هر قطره خون یه زن و هر کلمه یه مرد / جاریه، ساریه، کاریه بگو آقا رو که مملکت با کفر می‌مونه؛ اما نه با ستم / این اول کاره، بشین بشمر حادثه‌ها رو توی شهر ما قلبا رو دارن / توی شهر ما خنجر می‌کارن