CYBULSKI MIAŁ DŁUGI I ZREZYGNOWAŁ Z ROLI U WAJDY. CO NAPISAŁ W LIŚCIE?

Zbigniew Cybulski zagrał Maćka Chełmickiego w „Popiele i diamencie” i niemal z dnia na dzień stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiego kina. Ciemne okulary, nerwowy gest, niezwykła obecność przed kamerą — widzowie zapamiętali go na zawsze. Ale co działo się z aktorem, kiedy kolejne role zaczęto porównywać z jedną, legendarną kreacją? Ta dokumentalna opowieść prowadzi od przedwojennego Żoliborza i rodzinnego Kniaża przez wojenną rozłąkę z rodzicami, szkołę aktorską w Krakowie i gdański Bim-Bom aż po spotkania z Andrzejem Wajdą, Januszem Morgensternem i Bogumiłem Kobielą. Wracamy do pracy przy „Do widzenia, do jutra”, „Jak być kochaną”, „Rękopisie znalezionym w Saragossie” i „Salcie”, pokazując, jak różne postacie potrafił stworzyć człowiek tak mocno kojarzony z Maćkiem. Za filmową sławą kryły się także sprawy bardzo przyziemne: trudności ze znalezieniem mieszkania dla rodziny, rozłąki z żoną Elżbietą i synem, zawodowy pośpiech oraz list do Wajdy, w którym aktor opisywał swoje długi i konieczność podjęcia trudnej decyzji. Przyglądamy się również ostatniej podróży z Wrocławia, oddzielając udokumentowany przebieg wydarzeń od legend narosłych po śmierci Cybulskiego. To historia wielkiego talentu, ale także przyjaciół, współpracowników i bliskich, którzy znali innego Zbyszka niż widzowie na sali kinowej. Która rola Zbigniewa Cybulskiego — poza Maćkiem Chełmickim — pozostała w Państwa pamięci najmocniej? Zapraszamy do wspomnień i spokojnej rozmowy w komentarzach.