แม้ไม่เอ่ยคำว่ารัก

แม้ไม่เอ่ยคำว่ารัก ในค่ำคืนที่ดาวพราวกลางฟ้าไกล มีบางใจเฝ้ามองอยู่เงียบงัน แม้ถ้อยคำมากมายในทุกวัน ก็ไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งในใจ เป็นสายลมพัดผ่านยามอ่อนล้า เป็นแสงจ้าคอยนำในวันหม่นหมอง เป็นรอยยิ้มที่ช่วยเติมกำลัง ใจ แม้ไม่ได้อยู่ใกล้ในทุกครา หากวันใดฟ้าหม่นจนมืดมัว ขอให้รู้ว่ายังมีคนห่วงหา คอยส่งแรงจากตรงนี้ทุกเวลา ดั่งจันทราคู่ฟ้ายามราตรี แม้ไม่เคยเอ่ยคำให้ได้ยิน แต่ความจริงยังชัดอยู่ตรงนี้ จะคอยเป็นกำลังใจที่แสนดี ตราบเท่าที่ลมหายใจยังดำรง