Bir kadrda qalan ömür.

Bir gün bir video düşdü ekranlara, bir baxış yayıldı dünyaya, Bir gülüş çevrildi xatirəyə, bir səs hopdu milyon ürəyə. Onlar bilmirdi o an çəkilir ömrün son izləri, Bir neçə saniyədə qaldı bir ömrün bütün sözləri... Xudayar oxudu: “Vətən yaxşıdır”, səsi göylərə ucaldı, O müqəddəs sözlər bu millətin qəlbində əbədi qaldı. Döyüş yoldaşları yanında gülürdü, gözlərində bahar vardı, Son nəğməsini Vətənə verdi, son nəfəsində də Vətən vardı. Fədail rəqs etdi, gülüşü ekranlarda iz qoyub getdi, O sadə görüntü sonradan milyon ürəyə köçüb getdi. O gün adi bir rəqs idi, adi bir xoş xatirə, Bu gün həmin bir neçə saniyə çevrilib böyük nisgilə. Şahin sakitcə söylədi: “Bir oğlum olsa, adımı verin”, O sözlər qaldı yaddaşlarda, qaldı ürəklərin dərin yerin. Özü dönmədi, arzusu isə yarımçıq qalmadı, Bir körpənin adında onun ömrü yenidən yaşandı. Bir kadrda qaldı gülüşünüz, bir səsdə nəfəsiniz, Bir neçə saniyədə əbədiyyətə çevrildi hər izin. Siz getdiniz, amma silinmədi Vətəndə izin, Azərbaycan yaşadıqca yaşayacaq sizin adınız, səsiniz. Bir kadrda ömür qaldı, bir kadrda yarımçıq həyat, Bir neçə saniyə çəkildi, bir ömrə çevrildi o saat. Adınız dillərdə qaldı, ruhunuz göylərdə qərar tutdu, Azərbaycan sizi unutmadı, unutmayacaq heç vaxt. Daşqın bir qıza söylədi: “Gəlsəm, səni alaram”, O şirin sözlərə baxıb dedi: “Gələrsən, gözləyərəm”. Bir zarafat kimi yayıldı o səmimi cümlələr, Sonra həmin sözlərə kövrəldi milyonlarla gözlər. Sübhan kameraya baxıb dedi: “Qələbə bizimlədir”, O inamlı səs bu gün də ürəklərdə yaşayan səsdir. Bir əsgərin dilindən çıxan o sadə inam vardı, Bu gün həmin inamın içində Vətənin qüruru yaşardı. Asiman balasına sarıldı, sanki zamanı saxlamaq istədi, Üç övladı baxırdı atasına, hər baxış bir söz söylədi. O ata gülümsəyirdi, gözlərində ayrılıq vardı, Bir kadrın içində bir ailənin bütün dünyası qaldı. Bir kadrda qaldı gülüşünüz, bir səsdə nəfəsiniz, Bir neçə saniyədə əbədiyyətə çevrildi hər izin. Siz getdiniz, amma silinmədi Vətəndə izin, Azərbaycan yaşadıqca yaşayacaq sizin adınız, səsiniz. Ülvi rəqs etdi, gülürdü, heç bilmirdi son saatı, O gülüş bu gün yaşadır yaddaşlarda o həyatını. Toğrul da nəğməylə yola çıxdı, Vətən sevgisi ilə, Onun səsi qaldı bizə torpağın nəfəsi ilə. Fuad oğluna dedi: “Yeməyini ye, ağlama, Ananı incitmə, ata gələcək...” — söylədi balasına. Ata gəlmədi, amma sözləri hər gecə gələcək, Bir uşağın qəlbində atasının səsi əbədi yaşayacaq. Bəxtiyarın görüntüsü qaldı, ailənin nisgili ilə, Samirin adı Zəngilanla qoşa çəkildi sevgiylə. Bir kadr susdu, amma min söz danışdı bizlərə, Bir ömür sığdı o səssiz, yarımçıq görüntülərə. ...