អាថ៌កំបាំងនិងភាពរុងរឿងនៃ ប្រាសាទព្រះគោ #viralvideo #khmertemple #cambodia

ប្រាសាទព្រះគោ ត្រូវបានកសាងឡើងនៅចុងសតវត្សរ៍ទី ៩ ក្នុងឆ្នាំ ៨៧៩ នៃគ្រិស្តសករាជ ដោយព្រះមហាក្សត្រដ៏ខ្លាំងពូកែមួយអង្គ គឺ ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១។ ​ប្រាសាទនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាសំណង់សាសនាតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែជាស្នាព្រះហស្តដំបូងបង្អស់នៃរជ្ជកាលរបស់ទ្រង់ ក្រោយពេលឡើងគ្រងរាជ្យសម្បត្តិ។ ក្នុងរាជកិច្ចដ៏ធំធេង ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ បានដាក់ចេញនូវគោលដៅធំៗចំនួនបី៖ ​កសាងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ៖ ទ្រង់បានជីកបារាយណ៍ឥន្ទ្រតដាក (បារាយណ៍រលួស) ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ទឹកដល់កសិកម្ម និងជីវភាពរាស្ត្រ។ ​កសាងប្រាសាទរាជ្យ៖ គឺប្រាសាទបាគង ដើម្បីតម្កល់លិង្គរាជ្យ និងតំណាងភ្នំសុមេរុ។ ​កសាងប្រាសាទបុព្វការីជន៖ គឺ ប្រាសាទព្រះគោ នេះឯង។ ​គោលបំណងចម្បងនៃការកសាងប្រាសាទព្រះគោ គឺដើម្បីឧទ្ទិសដល់ ព្រះឥសូរ (ព្រះសិវៈ) ក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការឧទ្ទិសកុសលថ្វាយបុព្វការីជន ដូចជា មាតាបិតា ជីដូនជីតា និងជាពិសេសគឺ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ដែលជាស្ថាបនិកដំបូងនៃអាណាចក្រអង្គរ។ ​ឈ្មោះដើមនៃប្រាសាទនេះ តាមសិលាចារឹក គឺ «បរមេស្វរ» ដែលជាព្រះមរណនាមរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់អំពីទឹកព្រះទ័យកតញ្ញូដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ ចំពោះអ្នកមានគុណ និងស្ថាបនិករដ្ឋ។