POMYŚL. Zaufanie buduje się długo, a pęka w jedną krótką chwilę.

Nie proszę, byś zapomniał, Nie każę wierzyć mi znów. Chcę tylko, by następne słowo Nie zamknęło kolejnych drzwi. Jak zapałka — raz stracona, Drugi raz nie zapalisz jej. Więc zanim powiesz, co boli, Zatrzymaj ten gniew choć na moment. Pomyśl, co zostanie po słowach.