แม่แบ่งทองให้ลูกทุกคนยกเว้นลูกชายที่จนที่สุด — 22 ปีต่อมากลับชะงักเมื่อพระรูปหนึ่งเรียกเธอว่า “แม่”

แม่แบ่งทองให้ลูกทุกคนยกเว้นลูกชายที่จนที่สุด 22 ปีต่อมาถึงกับชะงักเมื่อพระรูปหนึ่งเรียกเธอว่าแม่... เรื่องจริงดราม่าครอบครัว กฎแห่งกรรม ที่จะทำให้คุณกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เรื่องราวของ สมศักดิ์ ลูกชายคนกลางวัย 32 คนเดียวที่อยู่ดูแลพ่อแม่ที่ป่วยติดเตียง รับจ้างก่อสร้าง ขับซาเล้งเก็บของเก่า ในวันทำบุญครบ 100 วันพ่อ แม่ทองใบเรียกทุกคนมานั่งล้อมวงแบ่งทอง 5 ถุง ถุงละ 2 บาท แต่กลับดึงถุงสุดท้ายกลับเมื่อสมศักดิ์ยื่นมือไปรับ พร้อมคำพูดที่เจ็บที่สุดในชีวิตว่า "เอ็งมันจนที่สุด เอาทองไปก็ขายกินเปล่าๆ คนอย่างเอ็งไม่คู่ควรได้ของพ่อหรอก" แล้วโยนผ้าขาวม้าแดงซีดผืนเก่าที่แม่เคยเย็บให้ตอนอายุ 12 ให้แทน สมศักดิ์ห่อเสื้อ 2 ตัวกับรูปพ่อด้วยผ้าขาวม้าผืนนั้นเดินออกจากยุ้งข้าวที่เขาซ่อมเองตอนตีสี่ ไม่มีจุดหมาย จนได้มาพบหลวงพ่อบุญมี ที่วัดป่าศรีธรรมาราม วัดเล็กกลางทุ่งนาที่บุรีรัมย์ พระชราที่ไม่ถามอดีต ไม่ให้เงิน แต่ให้ไม้กวาดอันหนึ่งกับจานข้าวก้นบาตร 22 ปีผ่านไป จากเด็กวัดกลายเป็น พระศักดิ์ พระธรรมดาที่ชาวบ้านทั้งตำบลรัก ไม่ใช่เจ้าอาวาส ไม่ใช่พระดัง แต่เป็นพระที่ช่วยซ่อมหลังคาโรงเรียน พาคนแก่ติดเตียงไปหาหมอ สอนเด็กวัดอ่าน ก ไก่ แล้ววันหนึ่ง แม่ทองใบวัย 84 ที่เข่าเสื่อมต้องนั่งรถเข็น พร้อมลูกสาวและหลานสาวที่ป่วยเป็นหอบหืด ก็มาทำบุญกฐินที่วัดแห่งนี้ตามคำแนะนำของผู้ใหญ่บ้าน โดยไม่รู้เลยว่าพระที่ยืนรับบาตรอยู่ตรงหน้า ใช้ผ้าขาวม้าผืนแดงซีดรองก้นบาตรอยู่ คือลูกชายคนที่เธอเคยบอกว่าไม่คู่ควร ผ้าขาวม้าผืนเก่ากับรอยแผลเป็นที่ข้อมือซ้าย จะทำให้แม่จำลูกชายที่เคยไล่ออกจากบ้านได้อย่างไร? ทำไมพระที่เคยถูกดูถูกว่าจนที่สุด กลับเป็นคนเดียวที่ไม่รับทอง 2 บาทถุงสุดท้ายที่แม่เอามาคืน? นี่คือเรื่องราวของความจนที่ไม่ใช่ความชั่ว ความกตัญญูที่เงียบที่สุดที่มักถูกมองไม่เห็น และบทเรียนที่ว่า อย่าตัดสินคุณค่าของคนจากกระเป๋าเงินในวันที่เขาลำบากที่สุด ฟังให้จบแล้วคุณจะเข้าใจว่า ทำไมการให้อภัยไม่ใช่การกลับไปเป็นเหมือนเดิม และการไม่รับของคืน คือการให้อภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด #ดราม่าครอบครัว #แม่ลูก #กฎแห่งกรรม #เรื่องเล่าธรรมะ #พระเรียกแม่ว่าแม่ #แม่แบ่งทอง #ลูกชายคนจน #ผ้าขาวม้าแดง #ให้อภัย #ความกตัญญู #นิทานสอนใจ #เรื่องจริง #บุรีรัมย์ #เล่าเรื่องบาปบุญ