Perumal & Providence - Vol 4 | Senniyongu | Vignesh Ishwar | Sayee Rakshith | Ravi G

Perumal and Providence | Volume 4 | Senniyongu (Switch on Captions for Lyrics) Pasuram composed by Periyazhwar in the Periyazhwar Thirumozhi section of the Nalayara Divya Prabhandham [Between Versus 0463 - 0473] Ragams: Kedaragaula Reetigaula Hameerkalyani Kaanada Neelambari Surati Tune composed by Vignesh Ishwar and Sayee Rakshith Singer : Vignesh Ishwar Music Produced and Arranged by Ravi G Mrudangam and other percussions : Praveen Sparsh Violin arrangements : Sayee Rakshith Recorded at Soundcreed studios by Ravi G and Sayee Rakshith Creative Consultant : Ravi G , Bharat Sundar Project curation : Aditya Balasundaram , Natteri Srihari Parthasarathy Swami. Mixed and Mastered by Ishit Kuberkar at Soundpotion Studios Video Edited by : Neeraj M Selvaganapathy Shot by Neeraj M Selvaganapathy and Licensed from Pexels Artwork - Sai Prabhu - Asa Chitrakala Music Produced and Owned by Sound Creed LLP ______________________________________________________________________ Lyrics சென்னி யோங்கு தண்திரு வேங்கட முடையாய் உலகுதன்னை வாழ நின்ற நம்பீ!தாமோதரசதிரா என்னையும் என்னுடைமையையும் உன்சக்கரப் பொறியொற்றிக் கொண்டு* நின்னருளே புரிந்திருந்தேன் இனிஎன் திருக்குறிப்பே பறவை யேறு பரம்புருடா! நீஎன்னைக் கைக்கொண்டபின்* பிறவி யென்னும் கடலும் வற்றிப் பெரும்பதமாகின்றதால்* இறவு செய்யும் பாவக்காடு தீக்கொளீஇ வேகின்றதால்* அறிவை யென்னும் அமுதவாறு தலைப்பற்றி வாய்க்கொண்டதே. எம்மனா! என்குல தெய்வமே! என்னுடைய நாயகனே!* நின்னுளேனாய்ப் பெற்ற நன்மை இவ்வுலகினில் ஆர்பெறுவார்* நம்மன் போலே வீழ்த்தமுக்கும் நாட்டிலுள்ள பாவ மெல்லாம்* சும்மெனாதே கைவிட்டோடித் தூறுகள் பாய்ந்தனவே. கடல்கடைந்து அமுதம் கொண்டு கலசத்தை நிறைத்தாற்போல்* உடலுருகி வாய்திறந்து மடுத்துஉன்னை நிறைத்துக் கொண்டேன்* கொடுமை செய்யும் கூற்றமும் என்கோலாடி குறுகப்பெறா* தடவரைத்தோள் சக்கரபாணீ! சார்ங்கவிற் சேவகனே! பொன்னைக் கொண்டு உரைகல்மீதே நிறமெழ வுரைத்தாற்போல்* உன்னைக் கொண்டுஎன் நாவகம்பால் மாற்றின்றி உரைத்துக் கொண்டேன்* உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் என்னையும் உன்னிலிட்டேன்* என்னப்பா!என்னிருடீகேசா!என்னுயிர்க் காவலனே! உன்னுடைய விக்கிரமம் ஒன்றொழி யாமல் எல்லாம்* என்னுடைய நெஞ்சகம்பால் சுவர்வழி எழுதிக் கொண்டேன்* மன்னடங் கமழு வலங்கைக் கொண்ட இராமநம்பீ!* என்னிடை வந்துஎம் பெருமான்! இனியெங்குப் போகின்றதே பருப்பதத்துக் கயல்பொறித்த பாண்டியர் குலபதிபோல்* திருப்பொலிந்த சேவடி எஞ்சென்னியின் மேல்பொறித்தாய்* மருப்பொசித்தாய்! மல்லடர்த்தாய்! என்றென்றுஉன் வாசகமே* உருப்பொலிந்த நாவினேனை உனக்கு உரித்தாகினையே. அனந்தன் பாலும் கருடன் பாலும் ஐதுநொய்தாக வைத்து *என் மனந்த னுள்ளே வந்துவைகி வாழச்செய்தாய் எம்பிரான்!* நினைந்து என்னுள்ளே நின்றுநெக்குக் கண்கள் அசும்பொழுக* நினைந்திருந்தே சிரமம் தீர்ந்தேன் நேமி நெடியவனே! பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டு*ஓடிவந்துஎன் மனக்கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாள நம்பீ!* தனிக்கடலே தனிச்சுடரே தனியுலகே என்றென்று* உனக்கிடமா யிருக்க என்னை உனக்கு உரித்தாக்கினையே. சாற்றுப்பாட்டுக்கள் தடவரைவாய் மிளிர்ந்து மின்னும் தவள நெடுங் கொடிபோல்* சுடரொளியாய் நெஞ்சி னுள்ளே தோன்றும்என் சோதிநம்பி!* வடதடமும் வைகுந்தமும் மதிள்துவராபதியும்* இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே. வேயர் தங்கள் குலத்துதித்த விட்டுசித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட கோவலனைக் கொழுங்குளிர் முகில்வண்ணனை ஆயரேற்றை அமரர் கோவை அந்தணர் தம் அமுதத்தினை சாயை போலப் பாட வல்லார் தாமும் அணுக்கர்களே.