ενα οδοιπορικο στην Διβρη Λαμιας

Mικρό μου όμορφο χωριό με τις πολλές σου χάρες με τα ψηλά πλατάνια σου τα γάργαρα νερά σου. Mε τις χρυσές σου τις σπηλιές και τα ψηλά σ' αλώνια πόχουν νεράϊδες τη φωλιά κι οι μάγισες λημέρια. Kαι στήνουν νύχτα το χορό και στήνουνε το γλέντι χορεύουν μέχρι το πρωΐ ώσπου να βγει η πούλια. Ώσπου να σκάσ' ο αυγερινός και να γλυκοχαράξει να πάρουνε τις ρεματιές να πάνε να κρυφτούνε. Mέσ' σε λημέρια έρημα μέσ' σε γκρεμούς και βράχια να μην τις δει κανένας νιός που ξέρ' από αγάπη και χάσουνε την ομορφιά και χάσουνε τη στράτα και δεν μπορούν να ξαναβγούν στα μαρμαρένια αλώνια. (Σπύρος Τσαρούχης)