آواز زیبای مثنوی سه گاه ( گر سر طلبی در پای تو اندازم) ، سید جواد ذبیحی

گر سر طلبی من سر در پای تو اندازم/ ور زر طلبی من زر اندر قدمت ریزم فردا که خلایق را از خاک بر انگیزند/ بیچاره منِ مسکین از خاک تو بر خیزم گفت معشوقی به عاشق کای فتی/ تو به غربت دیده ای بس شهر ها پس کدامین شهر از آنها خوشتر است؟/ گفت آن شهری که در وی دلبر است هر کجا یوسف رخی باشد چو ماه/ جنت است آن گرچه باشد قعر چاه بی تو جنت دوزخ است، ای جانفزا / با تو زندان گلشن است، ای دلربا هر کجا تو با منی من خوشدلم/ گر بود در قعر چاهی منزلم