Hayat - Ömer Ali TORTUM

HAYAT Saatleri mektup yaptım, gözyaşımı pul; Geceleri kitap yaptım, sen önsözü ol. Gönül feryadı, sitemin adı 'bir vefasız kul', Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Uçurumlar önündeyim, sen yoksun diye, Geçsin yıllar, ben neyleyim, bakmam geriye. Senin nefesin, o canım sesin duyulmaz, niye? Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Bu yerlerde sürünsem de bir sona geldim, Hücrelerde çürüsem de masum bu kalbim. Ne olursun yâr! Kollarını sar, sensiz tükendim, Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Yollarını gözlüyorum, gelmesen bile, Kollarını özlüyorum ağlaya güle. Ben yıkık hancı, sen bir yabancı, yâr oldun ele, Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Yüreğimi yumrukluyor hırçın dalgalar, Gençliğimi savuruyor sessiz kavgalar. Ha bugün öldüm, ha yarın öldüm, belki saat var, Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Haykıracak nefesim yok, boğazda düğüm, Avunacak bir resim yok senle güldüğüm. Hem nefretimsin, hem özlemimsin; aşkın kördüğüm, Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. ​Sana eller yâr gözüyle bakar mı sandın?! Başka güller can özüyle kokar mı sandın?! Sahte yüzlere, yalan sözlere nasıl aldandın? Beni böyle kahreden sensin, mahveden hayat. Ömer Ali TORTUM