In Vuur en Vlam! (met Michel Penninga)

“En zij zeiden tegen elkaar: Was ons hart niet brandend in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en voor ons de Schriften opende?” zeiden de Emmaüsgangers, toen ze doorhadden dat Jezus met ze meegelopen was en ze uitgelegd had dat Hij de vervulling van de wet was. Hun hart stond in vuur en vlam, toen ze uitleg, onderwijs en bemoediging kregen, toen ze de Bijbel gingen begrijpen. Toen ze begrepen dat Gods hart naar hun uitging, voelden ze zich gegrepen en ze wisten dat ze dit niet voor zichzelf konden en mochten houden. Op de late avond kon niks ze nog tegenhouden om direct terug te gaan naar Jeruzalem, om daar te vertellen wat ze meegemaakt hadden. In Vuur en Vlam staan, niets belangrijker vinden, ervan doordrongen zijn, ja er van overlopen.. Als je de meest fantastische boodschap te vertellen hebt, hoe zou je je dan stil kunnen houden?