Czerwone jagody na granicy Septu – Marsz Kasty Ognia i Gue'vesa

Nad graniczną rzeką opadają mgły, a w celownikach hełmów Kasty Ognia błyska zimny błękit. „Czerwone jagody na granicy Septu” to autorska pieśń osadzona w uniwersum Warhammer 40,000, opowiadająca o cichej, metodycznej ekspansji Dominium T'au i cenie zjednoczenia pod sztandarem Większego Dobra. O utworze: Na rubieżach nowego Septu oddziały T'au stają naprzeciw imperialnych okopów. Gdy wezwania dyplomatów Kasty Wody zostają odrzucone ogniem z drugiego brzegu, rozpoczyna się pacyfikacja. W szeregach obcych stoi ludzki żołnierz sił pomocniczych (Gue'vesa), który w obliczu bratobójczej walki wspomina dawną, ludową pieśń ze swojego świata. Krzewy nad rzeką, przelana krew i dawne dziedzictwo ludzi już wkrótce znikną pod fundamentami nowych, białych miast wznoszonych przez Kastę Ziemi. TEKST UTWORU: [ZWROTKA 1] Nad graniczną rzeką opadają mgliska, W celownikach hełmów zimny błękit błyska. Na dzikich gałązkach dojrzałe owoce Strącają w nurt rzeki pancerze kroczące. Człowiek, który przyjął nasze przewodnictwo, Patrzy w tamtą gęstwę jak w dawne dziedzictwo. Śpiewa nam po cichu o lesie i wodzie, Nim ruszymy naprzód o porannym chłodzie. [REFREN] Czerwone jagody spływają potokiem, Gdy nasze oddziały idą równym krokiem. Świat dziki i dawny odchodzi w milczeniu, By służyć jedności w naszym oświeceniu. [ZWROTKA 2] Na przeciwnym brzegu okopy ze stali, Tam dawni kamraci straż nocną trzymali. Kasta Wody słała wezwania przez rzekę, Obiecując ludziom pokój i opiekę. Lecz z szarych umocnień padły pierwsze strzały, Gałęzie nad wodą od huku zadrżały. Nasz ludzki towarzysz zaciska broń w dłoni, Gdy cierpki sok jagód rozpływa się w toni. [REFREN] Czerwone jagody spływają potokiem, Gdy nasze oddziały idą równym krokiem. Świat dziki i dawny odchodzi w milczeniu, By służyć jedności w naszym oświeceniu. [BRIDGE] Wkrótce Kasta Ziemi zrówna dzikie brzegi I białych budynków ustawi szeregi. Nie będzie już krzewów ni pieśni nad wodą, Bo żal za przeszłością leczymy tu zgodą. [REFREN FINAŁOWY] Czerwone jagody spłynęły potokiem, Gdy nasze kolumny weszły równym krokiem. Świat dziki i dawny odszedł już w milczeniu, Zjednoczony z nami w cichym oświeceniu. Projekt fanowski stworzony przy pomocy narzędzi AI | Tekst i koncepcja: WyrwiSzczena