بهار پرادے یرد|| Буҳор пиродийард||نوروز علی ثابتی

بهار پِرادے یرد (به پیشواز بهار 1404) 17 مارچ 2025 ‖ 27 حوت 1403 یثچ ڤا بهار اتۀ مؤ مرۈد ار دے باغ ښِکِفڅ گل بۈی ته اُمچ ذید فُکث جا ارهنگ چِرِفڅ روشت ات سفېد، زیرد گلېن مَوج ته ذېن ڤا دنیا ته کِښت پِمۈگ، څه اس مون خؤ ناش خؤ غِفڅ بې یار ته مُرد نه فار۫ت، نه گل بۈی اتۀ وے رهنگ څیښ دُخ ته یاذد تر مؤ، چرفڅ لۈ خؤ مُرد زِدِخڅ دنیا ته گهرذد نَو فکثَت کِښت خؤ لُق بدهل مَی رهنگتے «ژیوج» کینه دے سۈد، ثئود ارهنگ خَمِښڅ لالۀ‌ت څه وینچ، لعل مِغوند ذید ته شَملَمۀ دسگه تؤ شند راشت، مؤ جگهر خونے یِد سِپِئفڅ مون گل جناو تؤ عُمر ات، ناش گل جناو تؤ پیڅ نهرم ات سفېد هم به مزۀ، لؤ نباتے خِښڅ امبښڅ جناو تؤ قهد مدۈمث گه سهڤځ ڤېد مُند اس تؤ هجر اه جۈن، مؤ عمرے نهال زِیِښڅ لۈڤېن ته غۈږ عزیز څه، گوښوار عزیزدئ اس څېم نور عزیزدے یت مُرد، اه چښمے سِفڅ! دۈندَرد پے تام وِروڤد، خیالېن مؤ چود بُت دۈندَرد پے تام فَلت، مؤ څېم گهښت ارهنگ سِفڅ باجک جناو تؤ هجر شتان۫دیر مؤ زارذ تِرهق پینج شاش تے تِس څه، مؤ زارذ مِس دِسهج ڤِرِښڅ پَږنیځے عمرے گهښچ مے غهم ذۈغ قتیر پُر مؤ غونج تؤ چس، مؤ فرق تےیېن رېذج ذو تار څِښڅ اې مئست! تؤ ناږ بر مدارِ خؤ، دنیا څه برقرار اس بُرجے آسمۈن، مؤ طالع ښتئرځ زِدِښڅ بلبل جناو «ثابتے» ساز لۈڤ بهارے یند یۀ گل خؤ تِل وِل اند ڤَدت، بلبلَک رِوِښڅ