Գիտությունից՝ պետություն․ Մաս 03 | Խաղաղություն, թե՞ ստատուս-քվո

«Գիտությունից՝ պետություն. քաղաքական դիմանկարի ուրվագծեր» ֆիլմի եզրափակիչ մասը պատմում է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նախագահության վերջին տարիների եւ հրաժարականի մասին։ Անկախ Հայաստանը ծնվեց որպես ժողովրդավարական պետություն, բայց ազատության հետ եկան նաեւ սուր քաղաքական պայքար, սոցիալական դժգոհություն եւ իշխանափոխության պահանջ։ 1994-ի հրադադարից հետո Տեր-Պետրոսյանը համոզված էր, որ առանց Ղարաբաղյան հարցի լուծման ո՛չ Հայաստանը, ո՛չ Արցախը չեն կարող զարգանալ, եւ որ ժամանակը աշխատում է Հայաստանի դեմ։ Ֆիլմը պատմում է 1996-ի Լիսաբոնի գագաթնաժողովի մասին, որտեղ Հայաստանը վետո դրեց տարածքային ամբողջականության սկզբունքը ամրագրող փաստաթղթի վրա։ Պատմում է նաեւ 1997-ի փուլային կարգավորման առաջարկի մասին, որն ընդունեցին Հայաստանն ու Ադրբեջանը, բայց մերժեց Ղարաբաղը։ Այս հարցի շուրջ իշխող թիմում առաջացած պառակտումը 1998-ի փետրվարին հանգեցրեց նախագահի հրաժարականին։ Տասնամյա լռությունից հետո՝ 2007-ին, Տեր-Պետրոսյանը վերադարձավ քաղաքականություն՝ նույն մտահոգությամբ եւ Արցախի հարցի ողջամիտ լուծման նույն առաջարկով։ Նրա խոսքը հնչեց, բայց մնաց անարձագանք։ Ֆիլմում խոսում են Աշոտ Ոսկանյանը, Ժիրայր Լիպարիտյանը, Լեւոն Զուրաբյանը, Շահեն Կարամանուկյանը, Բագրատ Ասատրյանը, Մանուշակ Պետրոսյանը, Արամ Աբրահամյանը եւ Արման Գրիգորյանը։ Հեղինակ՝ Տիգրան Պասկեւիչյան «Ֆակտում» փաստագրական կենտրոն #Ֆակտում #ԳիտությունիցՊետություն #ԼեւոնՏերՊետրոսյան #անկախություն #Հայաստան