Şehir hayatını bırakıyorum! Son 4 ayım..

BİR HAYATI KAZANMAK İÇİN, ÖMRÜMÜ KAYBETMEK İSTEMİYORUM İnsanoğlu tuhaf bir medeniyet kurdu. Hayatımızı kolaylaştırmak için icat ettiğimiz şeylerin kölesi olduk. Daha hızlı ulaşmak için yollar, daha rahat yaşamak için evler, daha mutlu olmak için tüketilecek binlerce şey yarattık. Sonra bütün bunların bedelini ödeyebilmek için ömrümüzün en güzel yıllarını satmaya başladık. Bugün modern insanın en büyük trajedisi belki de budur: Yaşayabilmek için çalışırken, yaşamaya vakit bulamamak. Bir zamanlar insanın ihtiyaçlarını karşılamak için var olan ekonomi, bugün insanın kendisini tüketen devasa bir çarka dönüştü. Artık yalnızca emeğimiz değil; dikkatimiz, hayallerimiz, korkularımız, hatta yetersizlik duygumuz bile birer ticari ürüne dönüştürülüyor. Bize sürekli bir şeylerin eksik olduğu söyleniyor. Daha büyük bir ev, daha yeni bir araba, daha iyi bir telefon, daha gösterişli bir hayat... Ve biz, hiç bitmeyecek bir yarışın bitiş çizgisine ulaşmaya çalışıyoruz. Oysa belki de ortada bir bitiş çizgisi yok. Ben yıllarca çalıştım. Dünyanın farklı köşelerinde yaşadım, birbirinden farklı hayatlara tanıklık ettim. Çok şeye sahip olup mutsuz olan insanlar da gördüm, neredeyse hiçbir şeyi olmayıp hayata gülümseyen insanlar da. Ve zamanla kendime şu soruyu sormaya başladım: *Ben gerçekten neyin peşindeyim?* Daha fazla para mı? Daha fazla eşya mı? Başkalarının gözünde başarılı görünmek mi? Yoksa sabah uyandığımda kendi hayatımın sahibi olduğumu hissetmek mi? Artık büyük hayallerim yok demiyorum. Aksine, belki de hayatımın en büyük hayalini kuruyorum. Küçük bir ev, birkaç ağaç, toprağa basan ayaklar, kendi ellerimle ürettiğim eşyalar, yanımda bir köpek, akşamları gökyüzünü seyredebileceğim bir sandalye... Ve kimseye muhtaç olmadan yaşayabilmenin huzuru. Elbette bunun da bir bedeli var. Özgürlük, sorumluluktan kaçmak değil; kendi sorumluluğunu üstlenebilmek. Ben çalışmaya karşı değilim. Üretmeye, emek vermeye, para kazanmaya da karşı değilim. Hatta çalışmayı seviyorum. *Ben, çalışmanın yaşamın amacı hâline getirilmesine karşıyım.* Şehirlerde mutlu olan insanlara saygım sonsuz. Herkesin huzuru başka bir yerde saklı. Benim aradığım hayatın herkes için doğru olduğunu iddia etmiyorum. Sadece bir gün geriye dönüp baktığımda, kendi hayatımda figüran olarak yaşadığımı görmek istemiyorum. Belki istediğim hayatı kuramayacağım. Belki çok hata yapacağım. Belki yeniden başlamak zorunda kalacağım. Ama en azından denemiş olacağım. Çünkü artık şuna inanıyorum: *Zenginlik, sahip olduklarımızın çokluğu değil; ihtiyaç duymadıklarımızın azlığıdır.* Ben bu dünyadan daha fazlasını almak değil, bu dünyada kendime ait biraz daha fazla zaman geçirmek istiyorum. ------Düzenin bana dayattığı hayatı değil, kendi ellerimle kurduğum hayatı yaşamak istiyorum.------- Ve belki de benim için özgürlük, tam olarak burada başlıyor. Gezen Can #GezenCan #ÖzgürYaşam #DoğadaYaşam #Minimalizm #KampHayatı