Yalnızlığın Acısı

Yalnızlığın Acısı Söz: Ali Doğan Müzik ve seslendirme: yapay zekâ ile üretilmiştir. Ben napıyorum? Ne için, nerde, nasıl yaşıyorum? Üç günlük dünyada, sevdiklerimden uzak. Her yan tuzak. Ölümle yaşam arası bir salise iken, neyin savaşındayım? Özlediklerimden ayrı, bir başa yaşamak kimedir hayrı? Bana mı? Tabii ki hayır! Yalnızlığın acısını... Yalnızlığın acısını yaşayan bilir... Yalnızlığın acısını yaşayan bilir! Bakmayın öyle dağ gibi asil, dere gibi engin, kâinat gibi zengin göründüğüme. Aslında olmak zorunda hissettiklerimle yaşıyorum. Birçok engeli, birçok zoru inadımla aşıyorum. Bir köşede bir başıma yalnız iken, patlamak üzere olan göz barajlarımın kapaklarını açıyorum. Hayatın acımasızlığında, onca çalışmayla karın doyurmak. Para yerine kum toz savurmak. Kebap yerine ekmek kavurmak. Bu mudur karşılığı? Sevdiklerinden ayrı kalmak. Bu nasıl bir kölelik, nasıl bir yaşam? Kör, sağır, cahil ettiler beni! Bilmiyorum nereye koşam. Sevdiklerine doyamadan, doya doya saramadan, yaşamına faydalı olamadan... Yaşamak yaşamaksa, batsın bu yaşam! Yetmiyorum, yetemiyorum. Her sevdiğimin yanı başında bitemiyorum. Bülbül iken gül bağımda ötemiyorum. Baykuş döner olmuş mekânımda. Tonlarca pranga bağlanmış ayağımda. Acı bir sızı sol yanımda. Yarına hayır dileyecek umut kalmamış. Hiçbir hayal yerini bulmamış. Ben ne yapıyorum? Ne geleceğe dair hazırlık, ne kadere dair hızırlık yapamıyorum. Üstümdeki ölü toprağı silkip atamıyorum. Huzurlu bir gün yatamıyorum. Yalnızlık... Yalnızlığın acısı... Yalnızlığın acısını yaşayan bilir! Yaşayan bilir! Sevdiklerine doyamadan, doya doya saramadan, yaşamına faydalı olamadan... Yaşamak yaşamaksa, batsın bu yaşam! Ne çareyim sevdiklerime, ne yakınım can dediklerime... Can dediklerime...