Fuzûlî - Ey Tabip

Yoktur bu rüsvalık derdine derman ey tabip. Etme kendini rezil, hem kalbimi kan ey tabip. * Huzurum kaçmasın dersen, rahat bırak beni. Çünkü derdimin çaresine yok imkan ey tabip. * Sen kan almakla kesin bir fayda vermezsin cana. Lal renkli dudağının şevkini çıkar mümkünse candan ey tabip. * Hangi şerbet olsa bu sevda derdine ilaç olmaz. Şerbetim, yarin vuslatı ve sevgiliyi anmaktır ey tabip. * Gamla öldürsen de beni, açık etme kimseye. Bırak rakibim bilmesin bende feryat olduğunu ey tabip. * Maksadım açmak değildi derdimi aslâ sana. İstedim ki gizleyeyim ama sana gizli bir şey var mı ey tabip? * Senin gibi yüz tane dertsizi öldürür bu derdim benim. Gel Fuzuli’nin derdini çok kolay sanma ey tabip.