شرح غزلی از سعدی در رابطه با بی‌بندوباری معشوقه. غزلی زیبا از ادبیات فارسی.

این غزل از معدود غزل‌های سعدی شیرازی است که در آن به معشوقه‌اش حرف‌های تند و کنایه‌آمیز می‌زند. به طوری که میتوان این غزل را از ریشه‌های سبک واسوخت دانست. سبک واسوخت، سبکی در ادبیات فارسی است که بعد از سبک عراقی و قبل از سبک هندی رایج بود و بزرگترین شاعر این سبک، وحشی بافقی است.