Matka wyszła z domu i nie zadzwoniła już nigdy. Jej córka czekała trzydzieści lat | Cezary Pazura

Matka wyszła z domu i nie zadzwoniła już nigdy. Jej córka czekała trzydzieści lat | Cezary Pazura Cała Polska śmiała się z Kilera, a w jego domu pięcioletnia dziewczynka czekała na telefon od matki. Cezary Pazura, Anastazja i rodzinna historia, której nie pokazywały kolorowe gazety. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym roku pierwsza żona Cezarego Pazury wyszła z domu. Według relacji rodziny nie zadzwoniła już ani do niego, ani do córki. W tym filmie sprawdzamy, co o tych latach wiadomo ze wspomnień aktora, z prasy i z wypowiedzi bliskich, oraz wyraźnie oddzielamy fakty od jednej, niepotwierdzonej drugą stroną wersji. Opowiadamy o domu w Niewiadowie, o drodze z Filmówki do roli Kilera, o hotelowym oknie na dziewiątym piętrze i przyjacielu, który stanął wtedy obok. Wracamy też do dwóch małżeństw, pociągu Kraków–Warszawa, szantażu i sądowego wyroku z dwa tysiące trzynastego roku. Wiele wątków opiera się na autobiografii „Byłbym zapomniał…” i wypowiedziach dla prasy, dlatego tam, gdzie mamy tylko jedną wersję, mówimy o tym wprost. Żaneta nigdy publicznie nie opowiedziała swojej historii. 0:00 Wstęp 2:45 Pasek w domu muzyka 8:07 Oświadczyny drugiego dnia 15:03 Rok, w którym wyszła 22:20 Dziewiąte piętro 29:19 Zostawiony dla innego 36:36 Pociąg Kraków–Warszawa 42:57 Osiem tysięcy złotych 49:37 Uścisk, którego zabrakło Źródła: autobiografia Cezarego Pazury „Byłbym zapomniał…”, „Super Express”, „Wprost”, „Pani”, rozmowa Weroniki Marczuk z Moniką Richardson. Materiał ma charakter dokumentalno-publicystyczny i opiera się na publicznie dostępnych relacjach oraz wypowiedziach. #CezaryPazura #Kiler #PolskieGwiazdy