HELLENIC NAVIGATOR MASTER PILOT RELATION

In this video I try to explain the keys of the relationship between master and pilot, during maneuvering in a port. It is a first touch to the factors that bridge team needs to take into consideration as well as the pilots working in the ports all over the world. Καλώς ήρθατε στο κανάλι HELLENIC NAVIGATOR. Στο σημερινό βίντεο παρακολουθούμε μια από τις πιο απαιτητικές διαδικασίες στη ναυσιπλοΐα: τη μανούβρα πρόσδεσης στο λιμάνι Apapa στο Lagos της Νιγηρίας. Μια περιοχή με ιδιαίτερες συνθήκες, έντονη κυκλοφορία, ρεύματα και στενά κανάλια. Όμως, πίσω από τους χειρισμούς, τα χειριστήρια και τα ρυμουλκά, υπάρχει ένας θεμελιώδης παράγοντας που καθορίζει την ασφάλεια κάθε προσέγγισης: η σχέση μεταξύ Πλοιάρχου και Πλοηγού — το περίφημο Master-Pilot Relationship. Για πολλούς, η είσοδος του πλοηγού στη γέφυρα σημαίνει ότι κάποιος άλλος "παίρνει το τιμόνι". Η πραγματικότητα όμως στη σύγχρονη ναυτιλία είναι πολύ διαφορετική. Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα το νομικό και επιχειρησιακό πλαίσιο. Ποιος έχει την ευθύνη και ποιος διευθύνει τη ναυσιπλοΐα; Σύμφωνα με τη διεθνή ναυτική νομοθεσία, ο Πλοηγός είναι ένας σύμβουλος με εξειδικευμένες τοπικές γνώσεις. Η παρουσία του στη γέφυρα δεν απαλλάσσει τον Πλοίαρχο από την τελική ευθύνη του πλοίου. Ο Πλοίαρχος παραμένει πάντα ο απόλυτος υπεύθυνος για την ασφάλεια του σκάφους, του πληρώματος, του φορτίου και του περιβάλλοντος. Ο Πλοηγός δίνει οδηγίες για τις πορείες, τις ταχύτητες και τη χρήση των ρυμουλκών, αξιοποιώντας την εμπειρία του από τα τοπικά νερά. Όμως η Ομάδα Γέφυρας — το Bridge Team — οφείλει να παρακολουθεί ενεργά κάθε του κίνηση. Στην ουσία, η Πλοηγική Υπηρεσία είναι ένα εργαλείο Risk Management (Διαχείρισης Κινδύνου). Ο στόχος της δεν είναι να αντικαταστήσει τη γέφυρα, αλλά να προσθέσει ένα επιπλέον επίπεδο ασφάλειας και τοπικής γνώσης σε μια κρίσιμη φάση του ταξιδιού. Πολλοί πλοίαρχοι και αξιωματικοί ξεχνούν συχνά την ανθρώπινη πλευρά της πλοήγησης. Μία από τις μεγαλύτερες παγίδες στη γέφυρα είναι η παθητικότητα. Η ομάδα της γέφυρας δεν αφήνει ποτέ τον πλοηγό μόνον του να κάνει ό,τι θέλει χωρίς έλεγχο. Αντίθετα, η ομαδική εργασία σημαίνει συνεχή υποστήριξη. Ο αξιωματικεύων και ο Πλοίαρχος τροφοδοτούν συνεχώς τον πλοηγό με ουσιαστικές πληροφορίες: Τη στιγμιαία ταχύτητα (SOG / STW). Το υπολειπόμενο βάθος κάτω από την τρόπιδα (UKC). Την κυκλοφορία γύρω από το πλοίο και τις κινήσεις άλλων σκαφών. Την απόσταση από τις σημαδούρες και τα όρια του κανάλια. Αυτή η συνεχής ροή πληροφοριών επιτρέπει σε όλους να διατηρούν το λεγόμενο Situational Awareness — την πλήρη επίγνωση της κατάστασης. Σκεφτείτε τη θέση του πλοηγού. Πριν πατήσει το πόδι του στη γέφυρά σας, έχει επιβιβαστεί από την πιλοτίνα, έχει σκαρφαλώσει μια ανεμόσκαλα και μετά από συνεχόμενες σκάλες στο κατάστρωμα, συχνά κάτω από καταρρακτώδη βροχή, έντονο κυματισμό ή υπερβολική ζέστη, φτάνει στη γέφυρα λαχανιασμένος και σωματικά κουρασμένος. Ως Πλοίαρχοι, οφείλουμε να μπαίνουμε στη θέση του από την πρώτη στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι η προετοιμασία ξεκινά πριν καν ανέβει στο πλοίο: Δημιουργούμε το κατάλληλο σταβέντο (lee) με το πλοίο, ώστε η πιλοτίνα να προσεγγίσει με ασφάλεια και ο πλοηγός να ανέβει προστατευμένος από τον άνεμο και τα κύματα. Διατηρούμε τη σωστή, χαμηλή ταχύτητα επιβίβασης, δίνοντάς του τον απαραίτητο χρόνο και χώρο. Σχεδιάζουμε την προσέγγιση στο λιμάνι έτσι ώστε ο πλοηγός να φτάσει στη γέφυρα χωρίς πίεση χρόνου ή επικίνδυνους ελιγμούς την τελευταία στιγμή. Μόλις ο πλοηγός πατήσει στη γέφυρα, πραγματοποιείται το Master-Pilot Exchange (MPX) — η ανταλλαγή πληροφοριών. Ασφαλώς, υπάρχουν τα τυπικά checklists που πρέπει να συμπληρωθούν. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: Πολλές φορές, ένας ζεστός καφές, ένα μπουκάλι νερό και μια ειλικρινής "καλημέρα" από την ομάδα της γέφυρας, αξίζουν πολύ περισσότερο από τέσσερις σελίδες τυπικών checklists. Αυτή η απλή, ανθρώπινη υποδοχή δείχνει αμέσως στον πλοηγό δύο πράγματα: ότι υπάρχει ομαδικότητα και ότι η γέφυρα έχει τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης. Δημιουργεί ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης και επαγγελματισμού. Στο MPX ενημερώνουμε τον πλοηγό για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πλοίου μας. Και εδώ υπάρχει μια πολύ σημαντική ισορροπία: Ο πλοηγός ξέρει το λιμάνι, αλλά ο Πλοίαρχος ξέρει το πλοίο του καλύτερα από τον καθένα. Ο πλοηγός οφείλει να ακούει και να λαμβάνει υπόψιν τις συστάσεις του Πλοιάρχου σχετικά με: Τη συμπεριφορά της μηχανής και τους χρόνους ανταπόκρισης. Την ανταπόκριση του πηδαλίου στις χαμηλές ταχύτητες. Την ευελιξία και τις ιδιοτροπίες του συγκεκριμένου σκάφους. Στο βίντεο που παρακολουθείτε τώρα, κατά τη διάρκεια της διέλευσης από το κανάλι του Apapa, υπήρξε μια πολύ χαρακτηριστική στιγμή που αποδεικνύει στην πράξη τα όσα αναφέραμε. Κατά τη διάρκεια μιας στροφής μέσα στο στενό κανάλι, η τροχιά του πλοίου άρχισε να ξεφεύγει από το σχεδιασμένο πλάνο. Η στροφή "πήγαινε στραβά" λόγω της επίδρασης των ρευμάτων και της αδράνειας.