büyülendiğin evren kadar sonsuzsun.

Aylar oldu, bu sene bitecek. Bu aralar her şeyi en başından düşünüyorum. Sonra bu senenin başından. Nasıl geçtiğini asla anlayamadığım, su gibi akıp giden bir yıl. Aylar. Boktan büyüme hissi. "Ne yapıyorum ben lan?" diye sürekli beni dondurup düşündüren aylar. Tuhaftı her şey bu yıl. Çok şey değişti. Çok, çok fazla. İlk kez bu yıl bu kadar koşuşturma va hayat telaşesi denen şeylerle zamanın geçtiğini bu denli anlayamadım, çok yeni şey deneyimledim. Son videomdan sonra her şeyi, var olan tüm anlarımı ve anılarımı tek videoda toplayacaktım tekrardan. Yetmedi. Zaman yetmedi, şarkım yetmedi. Bu ilki oldu o yüzden, bir de ikinci ve belki üçüncü video yolda. Beni büyük etkileyen, hayatımın küçük dönüm noktalarından olarak gördüğüm iki/üç video bunlar. Çünkü onlar da kendi içlerinde ayrılıyor. Bazı olayların öncesi ve sonrası diye. Bu video genel olarak bir şeylerin öncesi, aynı zamanda kendinden öncekilerin sonrası. Mesela o zamanlar hayatımın en büyük korkularından birini yaşamıştım. O zamanların sonrası hep. Bu sürede çok fazla şeyi düşünmemeye başladım. Sadece hayatımı sürdürmek, çalışmak, hayatı eskisi kadar romantize etmeden yalnızca anları yaşamak. Yeni insanları tanımak. Çok fazla yeni insan tanıdım, çok yeni şeyler öğrendim. İnsanlar her zaman beni şaşırtmaya ve şaşırtmamaya devam etti, her anlamda. Keyif aldığım şeyleri yapmaya çalıştım, zorlandım. Hayatın akışına kendimi fazla kaptırdım. Kendimi unuttum, çok unuttum, ihmal ettim. Sadece çalıştım, zaman harcadım. Kendime iyi bakmaya çabaladım ki bu çok zor oldu, başarılı olup olmadığım da tartışılır. Sürekli sorguladım. Her şeyi. Çok yoruldum. Her anlamda. Monotondu her günüm. Nefret ederim hem bundan. İnsanlarla iletişimimi minimuma indirdim. Bu da yorucuydu, her daim. Yazmayı bıraktım. Tekrardan kendimle konuşmaya başladım, eskisi gibi. Her bulduğum anda, fırsatta kendi kendime konuşup anlattım. Sinirimi de stresimi de. Sevdiğim rahatlama biçimi bu benim. Bir sürü şeyi erteledim sonra. Çoook şeyi. Hiç hoş olmadı bu. Ertelemek güzel değil zaten ama ertelememem gereken şeyleri bile erteledim. Sırf öyle geldi içimden diye, sırf hayatımı şu an o yolda ilerletemem diye. Kaçtım. Sonra yine sıkıldım, bir şeylere takıldım, eğlendim, gezdim, zevk aldığım şeyleri yaptım. Değiştim. Hatta hayatta dönüşmek istemediğim, nefret ettiğim veyahut haz etmediğim o insanlara da dönüştüm. Genel anlamda mutlu olup olmadığımı düşünmüyorum artık, sadece o an eğleniyor muyum ve zevk alıyor muyum diye bakıyorum. Evetse kalan şeyler umrum dışı oluyor. Takılıyorum. Bunların hepsi yalnızca beni etkileyen şeyler zaten. Bu süreçte başka ne oldu, döngüler devam etti. Yüzleştiğim şeyler bana geri döndü. Bir gün bir gecede bağlandığım çocuğumu kaybettim. Bir gece onunla uyudum. Yine şehirler değiştirdim. Arkadaşlarımı özledim. İnsanları mutlu etmeyi sevdiğimi hatırladım. Geri döndüm. Anılarımı çekmeye, kaydetmeye devam ettim. Sevdiğim yerlere gittim. Hayatımın kaydadeğer bir kısmında benimle olan, benimle büyüyen bebeğimle yeni anılar biriktirdim. Onunla gezdim, eğlendim, güldüm. Aile kavramının bana ne ifade ettiğini uzun süre sorguladım. Arkadaşımın zor zamanlarında yanında oldum. Kendi zihnimden kaçmak için binbir türlü şey yaptım. Sürekli kendimi meşgul ettim. Derin şeylere kendimi sokmamaya çalıştım. Değerlerden de kaçtım, yapmam gerekenlerden, bana kutsal gelen bağlardan, bazı şeyleri dile getirmekten. Geçmiş hatalarımı zamanında ölçüp tartsam da hâlâ tüm bu şeylere gerektiği özeni göstermediğimi ve bazı şeylerin hakkını vermediğimi düşündüm. Öyleydi zaten. Akıllanmam gerekti ve yine yeni şeylerin yaşanması gerekti. Hep bilirim yaşayarak öğreneceğiz, dersler alacağız falan ama her şey çok farklı ve inanılmaz ilerliyor. Bu video birebir o anları tekrar yaşattı, hepsini bir bir hissettim tüm bunların. Görüntüleri de zaman sırasıyla koymuşum ve sonlara doğru izlerken hep gülümsedim. O görüntülerdeki ben birkaç gün sonra ne yaşayacağından, başına neler geleceğinden ve bunun onu duygusal ve mental olarak nelere sürükleyeceğinden, nasıl çökeceğinden habersiz. Birkaç ay sonra neler olacağından habersiz. Heyecanla devam ediyor her şeye. Bazı şeylere gün sayıyor. Olacak olan yine oluyor. Şimdiki ben de bu videodan sonraki her şeyi bildiğim için çok eğleniyorum, diğer her şeyi biliyorum. İki üç farklı insan sanki. Bundan sonraki videodaki görüntüler, o süreç de benim için geçmiş, bu çok tuhaf geliyor. Bu görüntülerdeki insanlar için gelecek olan şey, şu an çoktan geçmiş. Akıllı geçmiş. 2 farklı geçmiş. Hepsini bölümlere ayırmışım. Şimdiyse yine merak ediyorum şu andan sonra neler yaşayacağımı. Hâlâ her şeyimi çekiyorum. Gelecekte buna benzer şeyleri söyleyeceğim çünkü biliyorum. Hafızamı tazelemek iyi oluyor, hatırlamamı sağlıyor. Daha akıllanacak mıyım bilmiyorum, azıcık da olsa ilerleme olur diye düşünüyorum. Bu zamandan sonraları bile ilerleme kaydedip birçok şeyin farkında vardıysam, birçok şey dank ettiyse, bazı şeyleri kendimce hallettiysem bence yine olur. Evrene selam, sevgi.