Ds. D. Rietdijk | Heidelbergse Cat. Zondag 27 | De kinderen der gelovigen moeten gedoopt worden |

De kinderen der gelovigen moeten gedoopt worden: 1. Krachtens Gods bevel 2. Tot verzegeling van Gods belofte 3. Als een roeping tot een wandel in de wegen des verbonds Vraag 72 Is dan het uiterlijk waterbad de afwassing der zonden zelf? Neen het; want alleen het bloed van Jezus Christus en de Heilige Geest reinigt ons van alle zonden. Vraag 73 Waarom noemt dan de Heilige Geest den Doop het bad der wedergeboorte en de afwassing der zonden? God spreekt alzo niet zonder grote oorzaak; namelijk niet alleen om ons daarmede te leren, dat, gelijk de onzuiverheid des lichaams door het water, alzo ook onze zonden door het bloed en den Geest van Jezus Christus weggenomen worden, maar veelmeer, omdat Hij ons door dit Goddelijk pand en waarteken wil verzekeren dat wij zo waarachtiglijk van onze zonden geestelijk gewassen zijn, als wij uitwendig met het water gewassen worden. Vraag 74 Zal men ook de jonge kinderen dopen? Ja het; want mitsdien zij alzowel als de volwassenen in het verbond Gods en in Zijn gemeente begrepen zijn, en dat hun door Christus' bloed de verlossing van de zonden en de Heilige Geest, Die het geloof werkt, niet minder dan den volwassenen toegezegd wordt, zo moeten zij ook door den Doop, als door het teken des verbonds, der christelijke kerk ingelijfd en van de kinderen der ongelovigen onderscheiden worden, gelijk in het Oude Verbond of Testament door de Besnijdenis geschied is, voor dewelke in het Nieuwe Verbond de Doop ingezet is. In deze catechismuspreek behandelt ds. D. Rietdijk in het bijzonder vraag en antwoord 74 over de kinderdoop. Kinderen van gelovigen behoren volgens de Catechismus evenals volwassenen tot Gods verbond en gemeente en moeten daarom het teken van dat verbond ontvangen. Ds. Rietdijk trekt de lijn van de besnijdenis in het Oude Testament naar de doop in het Nieuwe Testament. De kinderdoop rust niet op een beslissing van ouders of van het kind, maar op Gods spreken en handelen. Nog voordat een kind zelf kan spreken of denken, verbindt God Zijn Naam aan dat kind. De doop maakt niet automatisch zalig. Alleen het bloed van Christus en de Heilige Geest reinigen van de zonde. Tegelijk mag het teken ook niet worden losgemaakt van de betekende zaak. Door het geloof mag de doop tot verzekering en versterking dienen. Het doopwater droogt, geestelijk gesproken, nooit op: Gods teken blijft een leven lang spreken. De doop is daarom ook een roeping. Wie het merkteken van Christus draagt, wordt geroepen tot een leven voor Hem. Ouders hebben daarbij de taak hun kinderen thuis te onderwijzen en te spreken over de rijkdom van Gods genade in Christus. Niet alle gedoopten worden zalig. Het voorbeeld van Israël in de woestijn laat zien dat ongeloof verloren doet gaan. Daarom klinkt aan het einde de persoonlijke oproep om het hart aan de Heere te geven en Hem te vragen Zelf te werken wat wij niet kunnen. Deze preek staat met toestemming van Prekenweb en de gemachtigde van de familie Rietdijk op Evangelie Herauten. Voor meer preken van ds. D. Rietdijk op Prekenweb: https://bit.ly/3WzYDhq