« Ιθάκη – Συνέχεια » --- Ποίημα: Δημήτρης Βίκτωρ --- Απαγγελία: Κωνσταντίνος Τζούμας

« Ιθάκη – Συνέχεια » Κι αν το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν κι αν ήσουν τυχερός να σου συμβεί πάλι θα τριγυρίζεις στο νησί σ’ ένα ταξίδι που τραγούδησαν σοφοί Ομηρικοί. Η πείρα εδώ δεν έχει σημασία αν ο σοφός που φώλιασε στο νου δεν σε γεμίσει θάρρος, περηφάνια για το τέλος που έρχεται και φθάνει από παντού. Η Ιθάκη είν’ αυτή που δεν σε γέλασε, ναι και δεν σε νοιάζει τώρα πότε ήταν η αρχή τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες έχεις ξεχάσει κι ο θυμωμένος Ποσειδώνας μνήμη μακρινή. Σ’ ένα καθρέφτισμα νερού σκύβοντας θα κοιτάξεις ένα δείλι με τον μεγάλο ουρανό κυρίαρχο από ψηλά να σου θυμίσει ευτυχία και φθορά είναι δυο φίλοι συνωμοτούν συχνά, πληρώνοντας όλα σου τα κενά. Τώρα επιθυμείς να φτάσεις επιτέλους περήφανος σ’ ένα δικό σου ολότελα νησί με σκέψη και μορφή που θα ’ναι εντελώς δική σου και κουβαλάς προσεχτικά μαζί σου τους εβένους, τα κεχριμπάρια, τα μυρωδικά πού ’κλεβες σε λιμάνια μακρινά. Αυτά θα έχεις συντροφιά, παρηγοριά όταν θα νιώθεις του Οιδίποδα τη μοναξιά κοκκινωπή αντανάκλαση του δειλινού στα μάτια ο πόνος ψάχνοντας την αφή στη διαδρομή σφιχτά κρατώντας βακτηρία που σημαίνει, τρία!… Δημήτρης Βίκτωρ Οκτώβριος- 2013