Dlaczego świat nie zrozumiał Speed Racera

Wpadnij na Discord:   / discord   W 2008 roku Speed Racer poległ w kinach i zebrał baty od krytyków.Siostry Wachowskie dostały etykietę „przekombinowanych", a film wylądował w szufladzie z napisem „drogi wypadek przy pracy". Piętnaście lat później ci sami ludzie oglądają go po raz drugi i nagle widzą coś zupełnie innego. W tym eseju rozkładam, co poszło nie tak przy premierze i dlaczego ten sam film starzeje się lepiej niż połowa kina akcji z tamtej dekady. Gadam o cyfrowej, przesyconej estetyce, która wtedy raziła, a dziś wygląda jak zapowiedź tego, dokąd poszły blockbustery. O montażu, który udaje, że nie ma cięć. O tym, jak Wachowskie przełożyły płaską, pędzącą kompozycję anime na żywy kadr, zamiast udawać realizm. Rozdziały 00:00 Wstęp 01:51 Gramatyka Anime 03:41 Nieskończona głębia ostrości czyli Infinity Focus 06:30 Saturacja koloru 08:28 Złamanie gramatyki montażu 11:10 Umowność świata 14:25 Przerysowanie muzyki 15:30 Kamp traktujący się serio 17:05 Speed Racer jako manifest artystyczny 18:55 Dlaczego to była aż taka porażka? 21:29 Podsumowanie 📱 Znajdź mnie tutaj: 🐦 X / Twitter → x.com/pawelszruba 📸 Instagram → instagram.com/pawelszruba 🎵 TikTok → tiktok.com/@pawelszruba 🎞️ Letterboxd → letterboxd.com/pawelszruba 🎬 Filmweb → filmweb.pl/user/szrubamove 🟣 Twitch → twitch.tv/pawelszruba 🟢 Kick → kick.com/pawelszruba