حاج محمود کریمی - زمینه (تا صحن نجف، پر زدم و روو خاک شرف سر زدم و)

اين قطعه مربوط به مراسم عزاداری شب اوّل ماه محرّم در سال ۱۴۰۴ مى‌باشد كه در هیأت رایة‌العباس (علیه‌السّلام) اجرا شده است. براى دسترسى به آثار حاج محمود کریمی، می‌توانید به پايگاه اطلاع‌رسانی فطرس مراجعه نمایید. http://fotros.ir همراه ما باشید در دیگر شبکه‌های اجتماعی: https://redl.ink/fotros درصورتى‌كه به زبان دیگری مسلط هستيد، شما نیز می‌توانید در ثواب نشر سهیم باشید. کافی‌است ترجمه شعر اين قطعه‌ را برای ما در دیدگاه‌ها ارسال نمایید؛ تا به بخش زيرنويس‌ها اضافه گردد. متن شعر: تا صحن نجف، پر زدم و روو خاک شرف سر زدم و بر باب علی، در زدم و شه‌پر بالم رو گرفتم بیخود شدم و او شدم و قطره بودم و جو شدم و واصل به یم هو شدم و روزیه سالم رو گرفتم از زهرا رخصت ماتم رو گرفتم از سقّا ریشه‌ی پرچم رو گرفتم از مولا رزق محرّم رو گرفتم حالا اگه مادر اجازه بده حالا اگه حیدر اجازه بده صداش می‌زنم: حسین! حسین‌جان سر تا به قدم آتیشم و رخت ماتمو می‌پوشم و توو سیل عزات گم می‌شم و هم‌سفره‌ی مادر تو می‌شم روضه‌هات، نگه‌داشته منو؛ به خون دل، آغشته منو قصّه‌ی تنور، کشته منو؛ می‌سوزم، خاکستر تو می‌شم من، بی تو گم می‌شم؛ استحاله می‌شم دور از تو توو دست غم، مچاله می‌شم خوبم تا برا تو گرم ناله می‌شم سینه می‌زنم؛ عشقو جار می‌زنم همه‌رو به‌جز تو کنار می‌زنم دوباره با اسم تو زار می‌زنم: حسین! حسین‌جان دوس دارم برات گریه کنم؛ یاد گریه‌هات، گریه کنم بین زائرات گریه کنم؛ ای کهنه‌غم تازه شکفته از مقرّم و محتشمت، از پرچم و طبل و علمت تا روضه‌خونای محرمت، عمق غمتو کسی نگفته از زخمات، چشمه‌چشمه خون می‌جوشه آقا جسم تو، ذرّه‌ذرّه گل می‌پوشه آقا تا روو خاک، نیزه‌نیزه زیر و روشه آقا می‌سوزه دل از داغ پیرهن تو الهی بمیرم که دشمن تو می‌گیره توو دستاش محاسنتو حسین! حسین‌جان #مداحی #حاج_محمود_کریمی #محرم #امام_حسین