ଜୟ ଜୟ ଜ୍ୟୋତି ରୂପରେ | ଅଲେଖ ମହିମା ଭଜନ | ଭକ୍ତର ଦୁଃଖ ଖଣ୍ଡନା | Odia Bhajan

ଜୟ ଜୟ ଜ୍ୟୋତି ରୂପରେ | ଅଲେଖ ମହିମା ଭଜନ | ଭକ୍ତର ଦୁଃଖ ଖଣ୍ଡନା | Odia Bhajan Description ଜୟ ଜୟ ଜ୍ୟୋତି ରୂପରେ ବିଖ୍ୟାତ, ଶୂନ୍ୟେ ଯା ଉଡୁଛି ବାନା… 🙏 ଏହି ଭକ୍ତିମୟ ଭଜନରେ ଭକ୍ତ ଅଲେଖ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣରେ ନିଜର ଦୁଃଖ, ସନ୍ତାପ ଓ ବିନତି ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାକଟାକ୍ଷ, ଭକ୍ତରକ୍ଷଣ, ମୁକ୍ତି ଓ ଶରଣାଗତିର ଭାବ ଏହି ଭଜନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି। “ମୁଁ ହୀନ ପାମର କୀଟ ଜୀବ ଛାର ତୋ ପୟରେ ଅନୁସରି । କରପତ୍ର ଯୋଡ଼ି ବିନତି କରୁଛି ସୁକୃପା କର ଶ୍ରୀହରି ।” 🙏 ଅଲେଖ ମହିମା, ଶୂନ୍ୟବ୍ରହ୍ମ ଓ ଭକ୍ତିର ଏହି ପବିତ୍ର ଭାବଧାରା ଆପଣଙ୍କ ମନକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଉ—ଏହାହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା। ଭଜନଟି ଭଲ ଲାଗିଲେ Like 👍 | Share ↗️ | Subscribe 🔔 କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହିତ ଭାଗ କରନ୍ତୁ। ଜୟ ଅଲେଖ 🙏 ଜୟ ଶ୍ରୀହରି 🙏 ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🙏 bhajan ଜୟ ଜୟ ଜ୍ୟୋତି ରୂପରେ ବିଖ୍ୟାତ ଶୂନ୍ୟେ ଯା ଉଡୁଛି ବାନା । କୃପାକଟାକ୍ଷ ତ ଅରୂପେ ବିଦିତ ଭଗତ ଦୁଃଖ ଖଣ୍ଡନା ।୧। ଜଗତ ଆବୋରି ପୂରିଅଛ ହରି ନାମ ବ୍ରହ୍ମମୟ ତେଜ । ଅଜ୍ଞାନୀକି ମେରୁ ସୁଜ୍ଞାନୀକି ସରୁ ନୁହଇ ଉଶ୍ୱାସ ବୋଝ ।୨। ଅଭୟ ପୟରୁ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଛାମୁରୁ କିଛି କୃପା ହେଉ ନାହିଁ । ନିମିଷମାତ୍ରକ ଯୁଗେ ଲେଖୁଅଛି ଦିବସ ଗଣୁଛି ମୁହିଁ ।୩। ଆହା ତୁ କରତା ବୋଲି ମନେ ଚିନ୍ତା ଲଲାଟରେ ହସ୍ତମାରି । ଉଦ୍ଧର ବା ନ ଉଦ୍ଧର ମହାପ୍ରଭୁ ସନ୍ତାପେ ଗଲିଣି ସରି ।୪। ମେଲିଛ ପସରା ନିର୍ବେଦରେ ପରା ଅରୂପେ କରିବ ପାରି । ଘେନ ମୋ ବିନତି ବୁଝ ତୁ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେବେ ଭକ୍ତ ହିତକାରୀ ।୫। ଅଜ୍ଞାନ ମଣ୍ଡଳକୁ ଜ୍ଞାନ ଅଖଣ୍ଡଳୁ ଆଣି ଉଡାଇଛ ବାନା । ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ହେଲେ ଅବଶ୍ୟ ଜାଣିବ ଭକ୍ତର ମନ କଳ୍ପନା ।୬। ଜାଣି କେତେ ଛନ୍ଦ ଅରୂପ ଗୋବିନ୍ଦ ଏ ସର୍ବ ତୁମ୍ଭରି ଖଣ୍ଡ । ନଟକୁଟ କରି ମାରୁଅଛ ଧରି ବିହୁଅଛ କେତେ ଦଣ୍ଡ ।୭। ସନ୍ତାପରେ କେତେ ଦହୁଅଛ ମୋତେ ଯେତେ ଦେଉଛ କଷଣ । ଭକ୍ତ ରକ୍ଷଣ ବାନା ବହିଅଛ ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଭୁ ପଣ ।୮। ଯେ ଶ୍ରୀଛାମୁରେ ସତ୍ୟ ନିଷ୍କାମରେ ନାମ ଅପରାଧ ଚୋର । ଯେବେ ଦୋଷ ମନେ ବହି ରୋଷ ଖଡ଼ଗେ ଛେଦ ମୋ ଶିର ।୯। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶ ଏତେକାଳେ ମୋତେ ବି ଅଣଆୟାସରେ ଆସି ପଡ଼ିଲା ବିପତ୍ତି । ଦୁଃଖର ବେଦନା କର ତୁ ଖଣ୍ଡନା ଅଲେଖ ଅବର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ୟୋତି ।୧୦। କିବା ରାଜପୁତ୍ର କିବା ସାଧୁସନ୍ତ ସର୍ବେ ହେଲେଣି ଦୁର୍ଜନା । ଏ ତିନି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସାଧୁ ତୁ ପରା କିସ ଦେଖୁଛ ଭାବନା ।୧୧। ଦେବାଦେବୀଗଣ ମୃତ୍ତିକା ପାଷାଣ କାହାକୁ ନ ଭଜି ଚିତ୍ତେ । ମୁକତି କାଷ୍ଠାରେ ଏକାନ୍ତ ନିଷ୍ଠାରେ ଏକା ଧାୟିଅଛି ତୋତେ ।୧୨। ତୁ ଯେବେ ଅଲେଖ କରିବୁ ନିରେଖ ବିପତ୍ତିରେ ଅପଯଶ । ଏ ତିନି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପୃଥ୍ୱୀ ନବଖଣ୍ଡେ କାହିଁ ନୋହିବ ମୋ ବାସ ।୧୩। ହୋଇ ଏତେ ସରି ଜୀଇଛି ନମରି ବୋଝର ଉପରେ ଭାର । ଏଥିରୁ ଅଧିକ ଭୋ ଗୁରୁ ଅଲେଖ ! କି କରିବୁ ଆଉ କର ।୧୪। ବଖାଣନ୍ତେ ଦୁଃଖ ଅଧିକରେ ଶୋକ ହୃଦରୁ ଉଠୁଛି କୋହ । ପଞ୍ଚଭୂତ ଆତ୍ମା ନିତ୍ୟେ କାନ୍ଦୁଅଛି କ୍ଷଣେ ସୁସ୍ଥ ନାହିଁ ଦେହ ।୧୫। ମନେ ମନେ ଗୁଣି ଦିବସ ରଜନୀ ସନ୍ତାପରେ ହୋଇ ଘାର । ଆହାରେ ଦାରୁଣ ଦଇବ ବିଧାତା ମୋତେ କଲୁ ଏତେ ସରି ।୧୬। ମାୟାମୋହେ ନିତ୍ୟେ ପକାଉଛୁ ମୋତେ କି ରୂପେ ହୋଇବି ପାରି । [ଅସ୍ପଷ୍ଟ] ମୋତେ ରୋଦନ ମାଡୁଛି ବେନି ନେତ୍ରୁ ବହେ ବାରି ।୧୭। ମୁଁ ହୀନ ପାମର କୀଟ ଜୀବ ଛାର ତୋ ପୟରେ ଅନୁସରି । କରପତ୍ର ଯୋଡ଼ି ବିନତି କରୁଛି ସୁକୃପା କର ଶ୍ରୀହରି ।୧୮। ଜଗତଧାରଣ ମୁକତି କାରଣ ତୁ ଯେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କରତା । ପିଣ୍ଡ ପ୍ରାଣ ଆଦି ଲାଗିଲା ଅନାଦି ଦୁଃଖ ସୁଖ ସର୍ବ ଚିନ୍ତା ।୧୯। ତୋ ପାଦେ ଶରଣ ଯାଉ ଏ ପରାଣ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ରହୁ [ଅସ୍ପଷ୍ଟ] । [ଅସ୍ପଷ୍ଟ] ବଚନ କହେ ଭୀମ ହୀନ ଅଜ୍ଞାନ ପାମର ମତି ।୨୦।