ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ (Ποίηση: Κυριακή Δράκου)

Ποίηση: Κυριακή Δράκου Μουσική-ενορχήστρωση: Γιάννης Ζακυνθινός Ερμηνεία: Γιάννης Ζακυνθινός (επιμέλεια video: Γιάννης Ζακυνθινός) Πηγή video: pixabay p.2026 Κατά τη διάρκεια του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Λόγου & Τέχνης που διοργάνωσε η Ζακυνθινή Εστία Πολιτισμού «Διονύσιος Ρώμας» από 15 έως και 19 Ιουλίου 2026, προέκυψε μια πολύ ενδιαφέρουσα και ευγενική συνεργασία μου με την Κύπρια ποιήτρια Κυριακή Δράκου. Η Κυριακή, βραβεύτηκε για 7η φορά για το έργο της από την Ζακυνθινή Εστία Πολιτισμού «Διονύσιος Ρώμας». Είχα την τύχη να μου εμπιστευθεί 13 νέα ποιήματά της, ποιήματα που άρχισαν να γράφονται κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, αλλά και τις επόμενες ημέρες. Είναι μια συλλογή ποιημάτων που «δένει» τα 2 νησιά, Ζάκυνθο και Κύπρο και τα οποία εμπνεύσθηκε η ποιήτρια μετά από κάποιες συζητήσεις που είχαμε, αλλά και μέσα από τη συγκινητική ατμόσφαιρα των ημερών του Φεστιβάλ, αφού αντιπροσωπεία Κυπρίων λογοτεχνών που ταξίδεψε από την Κύπρο κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του πρώτου πεσόντα το 1974 στην Κύπρο, που ήταν ο Ζακυνθινός αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης. Ονομάσαμε αυτή τη συλλογή «Ζάκυνθος-Κύπρος, από τον Σολωμό ως την Αμμόχωστο». Έχουν μελοποιηθεί 12 ποιήματα και μένει να ολοκληρωθεί και ένα 13ο που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Διονύσιο, Προστάτη του νησιού της Ζακύνθου. Το πρώτο ποίημα που έγινε τραγούδι, ενορχηστρώθηκε και παρουσιάζεται σήμερα είναι το «Στο Ιόνιο της ανθρωπιάς». Σε όσες και όσους μας κάνουν την τιμή να το ακούσουν, ευχόμαστε καλή ακρόαση!! Στο Ιόνιο της ανθρωπιάς Κολύμπι κάνω στον βυθό, στις σκέψεις των ανθρώπων, στην έκφραση του σ' αγαπώ και των ωραίων τρόπων. Στη Ζάκυνθο η θάλασσα ντύθηκε με ταξίδια, στίχων πατρίδας και ανθρωπιάς, στου κόσμου τα παιχνίδια. Αντάμα με την ποίηση στο Ιόνιο χορεύω, με τον ρυθμό της άνοιξης ανθούς σκέψης γυρεύω. Φλόγα, φιλί και άνεμος, μοιάζουνε οι στιγμές μου, ανάσα του απέραντου, χάδι οι Κυριακές μου. Ευχή θα γίνει, προσευχή, η σιωπή που κλαίει, δίχως τα σύνορα καρδιάς και τη φωτιά που καίει. Έζωσε ο πόλεμος τη γη, γράφω για την ειρήνη, στους βράχους που έχει η καρδιά, όλοι έχουμε ευθύνη.