Στο "κονάκι" του Χριστόφορου Έλληνα!

Η Bουκολική ζωή του φίλου, Χριστόφορου Έλληνα και του θείου του και συμμαθητή μου Κώστα Μπέσα, μιας παραδοσιακής κτηνοτροφικής οικογένειας, στον Γουλινά! Η μοναδική θέα του Αετού της Οίτης "το βουνό των λουλουδιών", το αλπικό μεγαλείο των Βαρδουσίων, της Γκιώνας της Σαράντενας και το Βελούχι κλέβουν την παράσταση. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία οι βοσκοί είτε μεταμορφωμένοι, ή σαν πανέμορφοι νέοι κατέχουν ξεχωριστή θέση στην εξέλιξη των μύθων! Σαν καλεσμένος στο "κονάκι" του Χριστόφορου είχα μια ρομαντική άποψη για αυτό που κάνει ως βοσκός. Συνειδητοποίησα ότι έχω πραγματικά πολύ λίγες γνώσεις πίσω από τις ικανότητες ενός βοσκού. Είχα μόνο τη μισή εικόνα της ζωής ενός βοσκού. Μπορούσα να δω τις γενικές εικόνες της δουλειάς μου, αλλά όχι τις καθημερινές λεπτομέρειες. Αν έγραφα μια αγγελία για μια θέση βοσκού, εδώ είναι μια λίστα δεξιοτήτων και χαρακτηριστικών που πρέπει να έχει ένας καλός ποιμένας: 1.Πρέπει να έχει σκληρή και καλή καρδιά γιατί το κοπάδι θέλει αγάπη. 2.Πρέπει να είναι πρόθυμος να κάνει σκληρή δουλειά. 3.Πρέπει να είναι διατεθειμένος κάθε μέρα να μαθαίνει νέα πράγματα και μεγάλη ικανότητα παρατήρησης, γιατί η φύση παρατηρώντας την διδάσκει. 4.Πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή γιατί θα εργαστεί σε όλες τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, ζέστη, βροχή, χιόνι, θερμοκρασίες κάτω του μηδενός 5.Πρέπει να είσαι σε εγρήγορση όλο το εικοσιτετράωρο. 6.Πρέπει να έχει ατσάλινη θέληση και υπομονή. Ίσως αυτή η λίστα σας κάνει να δείτε την πολύ μεγάλη του αγάπη που τρέφει κάποιος που θέλει να γίνει βοσκός από την αρχή, αφού η κτηνοτροφία δεν είναι μια απλή δουλειά, μια δουλειά γραφείου, αλλά τρόπος ζωής! Το τσοπανόσκυλο, ο πιο έμπιστος σύντροφος του βοσκού, ο άγρυπνος φίλος και φύλακας του βοσκού και του κοπαδιού, η γκλίτσα, το χρησιμότερο στήριγμά του, ο ντορβάς με το ψωμοτύρι, τις ντομάτες και τις ελιές, η τσίτσα για το νερό, ήταν τα στοιχεία της ποιμενικής ζωής Η ποιμενική ζωή, μοιράζεται σε δύο περιόδους , το Φθινόπωρο, Τ’ Αγίου Δημητρίου τα τσελιγκάτα κατεβαίνουν στα χειμαδιά και την Άνοιξη, τ’ Αη-Γιωργιού που ανεβαίνουν στα ψηλά βουνά. Την μελωδία που συνθέτουν τα κουδούνια με την κάθε κίνηση του κοπαδιού εκπέμπουν ήχους, ένας κώδικα επικοινωνίας με το κοπάδι τους. Οι βοσκοί γνωρίζουν ακριβώς τους ήχους και μπορούν να καταλάβουν εάν και πότε το κοπάδι τους βόσκει, περπατάει, τρέχει, αν το κυνηγούν, αν πίνει νερό μέχρι κι αν κινδυνεύει το κοπάδι από λύκους! Τίποτα δεν είναι πιο γαλήνιο και γραφικό από την "μελωδία των αμνών" στο βοσκοτόπι μιας όμορφης βουνοπλαγιάς!