Tajny Program ZSRR Miał Zaprowadzić Ich Na Marsa... Potem Ktoś Kazał To Wszystko Zniszczyć

Mars-2 rozbiła się na Czerwonej Planecie w 1971 roku, ale za jej szczątkami kryła się znacznie większa historia — radziecki plan wysłania ludzi na Marsa. Korolow projektował trzyosobową ekspedycję międzyplanetarną i superciężką rakietę N1, lecz po latach cały program zniknął, a według scenariusza część jego dokumentacji została celowo zniszczona. Siergiej Korolow traktował Księżyc przede wszystkim jako etap na drodze do Marsa i już na początku lat sześćdziesiątych rozwijał koncepcję wielkiego kompleksu marsjańskiego montowanego z kilku elementów na orbicie okołoziemskiej. Projekt wymagał rakiety N1, nowych systemów podtrzymywania życia, autonomicznego lądowania na Marsie, startu z jego powierzchni oraz dokowania na orbicie marsjańskiej, a każdy z tych elementów przekraczał granice ówczesnej techniki. Program coraz mocniej przegrywał jednak z politycznym wyścigiem o Księżyc, rywalizacją między biurami Korolowa, Głuszki i Czełomieja oraz problemami rakiety N1, której cztery próby startowe zakończyły się niepowodzeniem. Po śmierci Korolowa jego następca Wasilij Miszin nie miał podobnej pozycji politycznej, a po przejęciu programu przez Walentina Głuszkę w 1974 roku N1 anulowano, rakiety rozebrano, a według relacji przywołanych w scenariuszu dokumentację części projektu marsjańskiego zniszczono. Największą ironią okazały się silniki NK-33, które przez lata leżały w magazynach, a po upadku ZSRR zostały przebadane i wykorzystane również w amerykańskim programie kosmicznym, pokazując, że przynajmniej część technologii stworzonej dla nieudanego programu była znacznie lepsza, niż sugerował jego ostateczny los. Co Waszym zdaniem naprawdę pogrzebało radziecką drogę na Marsa — problemy techniczne N1, śmierć Korolowa czy polityczna rywalizacja wewnątrz programu kosmicznego? #Korolow #Mars #N1 #ZSRR #WyścigKosmiczny