«Το σπίτι είναι τώρα δικό μας», είπε η μαμά — τότε άνοιξε η πόρτα του γραφείου του παππού.

Οι γονείς μου με άφησαν στον παππού για χάρη τους όταν ήμουν πέντε ετών και δεν επέστρεψαν ποτέ. Το πρωί μετά την κηδεία του, έφτασαν με ένα φορτηγό μετακόμισης. Η αδελφή μου είπε: "Εγώ καλώ την κύρια κρεβατοκάμαρα". Η μαμά μου έδωσε σακούλες σκουπιδιών. "Ήσουν το βάρος του. Το σπίτι είναι δικό μας τώρα". "Αποστολή. Ακούστε. Αξιολογήστε. Απαντήστε." Δεν είπα τίποτα. Είχα ήδη ακολουθήσει την τελευταία οδηγία του παππού. Τότε άνοιξε η πόρτα του γραφείου του και η μαμά πέταξε τις τσάντες.