Kuma Olmayı Reddetti; Onu Korumaya Gelen Savaş Tanrısıydı

Shen Qinghe, çocukken kırsala atılmış gayrimeşru bir kız; bugün kendi emeğiyle geçinen bir şifacı. Dağda baygın bulduğu soylu bir genci kurtarır, o iyileşince ailesi yüz altınla gelip onu “kuma” olmaya zorlar. Qinghe, emeğinin karşılığını alır ama onurunu satmaz; bir cümleyle bağları keser. Tam fırtına dinecek derken, bu kez ormanda yaralı ve kimliğini gizleyen bir adamı iyileştirir. Adam sessiz, disiplinli ve tehlikeyi üzerine çeken cinsten; Qinghe’yi koruyup giderken üzerinde kartal kabartmalı bir mühür bırakır. Ardından iftiralar, baskılar ve eski aile borçları kapıya dayanır. Marquis’in hanımı bile gelince, kapının önünde aynı mühürlü gölgeler belirir: “Shen Qinghe bundan böyle Savaş Tanrısı Konutu’nun himayesindedir.” Jiang, hatıralarını ve pişmanlığını geri kazanır; fakat bir ferman onu bakanın kızıyla nişana bağlar. Diz çöker, söz verir, ama en kritik soruya yine cevap veremez: Kaderine karşı durabilecek mi? Qinghe’nin cevabı nettir: “Ben tıbbımla ayakta dururum.” Kartal mühürlü o adam kim? Geri dönecek mi? Qinghe, onurunu ve özgürlüğünü korurken hangi yoldan yürüyecek?