Na później

Na później Miałem kiedyś parę planów, nawet zapisałem je gdzieś. Potem przyszły ważne sprawy, i tak minął kolejny rok. Kupiłem buty na wędrówki, do dziś stoją gdzieś na dnie. Czasem widzę je w szafie, lecz nie ruszam ich od lat. Kiedyś chciałem rzucić wszystko, choć na tydzień, może dwa. Dzisiaj mógłbym nawet jutro. Tylko nie wiem, dokąd jechać. Wszystko miałem zrobić później, kiedy będzie trochę lżej. Kiedy skończą się te sprawy, które zabierają dzień. Wszystko miałem zrobić później, przecież czasu było dość. Aż któregoś dnia odkryłem, że nie czeka na mnie nikt. Nie żałuję wielkich rzeczy, tych naprawdę było mało. Bardziej kilku zwykłych wieczorów, które mogły dłużej trwać. I tych rozmów przez telefon, kończonych chyba za szybko. Jakby człowiek miał w kieszeni jeszcze ze sto takich okazji. Wszystko miałem zrobić później, kiedy będzie trochę lżej. Kiedy skończą się te sprawy, które zabierają dzień. Wszystko miałem zrobić później, przecież czasu było dość. Aż któregoś dnia odkryłem, że nie czeka na mnie nikt. Te buty chyba jeszcze pasują.