Ես իմ անուշ Հայաստանի արեւահամ բառն եմ սիրում 2026✅👍

Представляем Вам стихотворение Егишэ Чаренца "Ес им ануш Айастани", провозглашённое одним из армянских писателей как второе произведение для армян, уступающее лишь "Оче наш". Ес им ануш hайастани ареваhам барн ем сирум, Мер hин сази вохбанваг, лацакумац ларн ем сирум, Арнанаин цахикнери у вардери буире варман У наирян ахчикнери hезачкун парн ем сирум: Сирум ем мер еркинке муг, джрере джиндж, личе лусе, Аревн амран у дзмрва вишападзаин буке всем, Мтум корац хрчитнери анhр@нкал патере сев, У hнамя кахакнери hзарамаир карн ем сирум: Ур ел линем, чем морана ес вохбадзаин ергере мер , Чем морана ахотк дарцац еркатагир гркере мер, Инчкан ел сур сиртс хоцен арюнакар веркере мер- Ели ес орб арнавар им hайастан-ярн ем сирум: Им каротац срти hамар воч ми уриш hекиат чка, Нарекацу, Кучаки пес лусапсак чакат чка , Ашхар анцир, Арарати нман чермак гагат чка, Инчпес анhас парки чампа ес им Масис сарн ем сирум: Ես իմ անուշ Հայաստանի արեւահամ բառն եմ սիրում, Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում, Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բո՛ւյրը վառման, Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում: Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե, Արեւն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ, Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սեւ Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում: Ո՛ւր էլ լինեմ - չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր, Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր, Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր - Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան-յա՛րն եմ սիրում: Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա. Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա. Աշխա՛րհ անցի՛ր՝ Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա. Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում: От Джульетты Назаретян