Gholam - 1- Ablagh (Official Visualizer)

شعر و اجرا : غُلام آهنگ و میکس و مسترینگ : اُدیو تصویر : عرفان عشوریون 《ابلق》 روزی قاتل ما شوه شعر و لغت های تیره خاد د جستجوی ما بود تیرگی و حس اضطراب که دَ بین خندها میگرفت یخن ما ر او غرور میچکید از پشت پلک های مه و تو ورق میزدیم کتابه می دیدیم د هر صفحه به کاغذ های سفید ، کلمات سیاه مرحمه ایی هم آغوشی بین سفید و سیاهی هاست که به فارسی نوشته میشد دری خوانده و ادا از عشق و لبخند گاهی جنگ ایده ها و فکر ده بین صفحات سفید حقیقت سیاه شکل میگرفت و رسم می شد راه رستگاری محتوا ریشیه هنر رنج بهایه آگاهیست درک میکدوم معنای ایثار عمیق وقتی جان میداد قلم بره خلق و ترسیم مفاهیم روح تحفه می داد کلمات و شعرو ابیات به روانه مُرده و جسمی که گِروه مادیات بود و زیر چرخ دنده های اقتصادو کار دست و پای میزد و شوَها شاعر انقلاب ( وطنُم د مشتُم مرز نداره دنیای رپ باز رنگ میگیره هنر از قلم ما خط به خط نبرد کلمات د راستایه تکامل عقل هم سو با باور های ما جنبش ادبی خلق ) پشت در بی کسی هایم فردای تاریکه ماطل نی جای نَمیته مره جهان پوچ و پهناور میتکوم برگهای زرد واره از دل شعرو غزل ها باد میبره مره همرای اندوه همسفر تُتوله میشُم فقر میکنه جلوه ها ناز میته مره غم بای میتوم خوده ای! نگُفتومت دگه گله نکنی ده شعرایت عه!؟ انتخاب مه نی تاریکی ها کده مره قبضه کاغذ های سفید شوریده‌ی حقایق تلخه کلمات از شور و عشق کاغذها میرقصه اند ببین هه دیوانا واره گپ میزنوم سربه خود کته خود گریزان از حقایق د پشت ناگفته پُت نوایی از درونوم میگفت هیچی نداری! گلونمه خفک میکد، ایده ها ر میکشت... مره جای نمیداد جهان پوچ و رنگی ابلق دستای مه میگرفت د تاریکی ای مطلق ها دیدنی دار بودی هی یار بی کس ها که جایی ر نداری و به شعر می بری پناه ( وطنُم د مشتُم مرز نداره دنیای رپ باز رنگ میگیره هنر از قلم ما خط به خط نبرد کلمات د راستایه تکامل عقل هم سو با باور های ما، جنبش ادبی خلق )