چرا گاهی بدترین رو تصوّر می‌کنیم؟ (بررسی ۳ اشتباهی که برامون اضطراب میاره)

تا حالا براتون پیش اومده گاهی اوقات (یا همیشه) تو سناریوهای مختلف بدترین ممکن رو تصور کنین؟ بعضی وقت ها تجربه های قبلی باعث میشن بدبین بشیم و منتظر اتفاق های بد مشابهی که دفعه ی قبل اتفاق افتاده باشیم. ولی بعضی وقت ها بدون دلیل خاصی تمایل داریم بریم سراغ بدترین احتمال!! این حتی می تونه ریشه اش توی اضطراب باشه! در کل، یه سری قالب های شناختی / فکری توی مغز و ذهن ما وجود دارن که ما اتفاق ها و اطلاعات ها رو از توی اون ها رد می کنیم و درک می کنیم. این قالب ها می تونن ناسالم و مخرب باشن. به اون قالب های ناسالم میگیم خطاهای شناختی. فاجعه سازی یا تصور کردن بدترین حال ممکن، بکی از این خطاهای شناختیه! تو این ویدیو می خوایم ببینیم این خطاهای شناختی چی هستن. سه تا از خطاهای شناختی ای که توی این ویدیو بررسی می‌کنیم: ۱. فاجعه سازی ۲. طرز فکر صفر یا صد (فکر کردن قطبی) ۳. ذهن خوانی در آخر می بینیم که افکار ما چه جوری برامون ایجاد احساس (مثلاً اضطراب) می‌کنن. برای درک این موضوع، از مثلث سی بی تی کمک میگیریم که نشون میده افکار و احساسات و رفتار به هم مربوط هستن. یک فکر باعث ایجاد احساس میشه و متقاعباً باعث یه رفتار میشه. این سیکل می‌تونه منفی بشه. هدف اینه که بتونیم این سیکل رو به سمت مثبت و سالم ببریم.