ବାଃ ବାଃ ରେ ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ | Odia Jagannath Dukha Bhajan

“ବାଃ ବାଃ ରେ ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ” — ଏକ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଓଡ଼ିଆ ଜଗନ୍ନାଥ ଦୁଃଖ ଭଜନ। ନିଜ ଦୁଃଖ, ଅଭିମାନ, ଲୁହ ଓ ଅସହାୟତାକୁ ନେଇ ଜଣେ ଭକ୍ତ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦୁଆରକୁ ଆସି ନିଜ ମନର କଥା କହୁଛି। ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ଆଶା ନେଇ ଆସିଥିବା ଭକ୍ତର ଗୁହାରି, ଅଭିମାନ ଓ କାଳିଆଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭରସା ହିଁ ଏହି ଗୀତର ମୁଖ୍ୟ ଭାବ। ହେ କାଳିଆ... ମୋ ଡାକ ଶୁଣ... ମୋ ଲୁହ ବୁଝ... ତୁ ହିଁ ମୋର ଶେଷ ଆଶା... ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🙏 #ନିଳାଚଳିଆ #ଜୟଜଗନ୍ନାଥ #Jagannath #JaiJagannath #OdiaBhajan #JagannathBhajan #OdiaDevotional #DukhaBhajan #OdiaSong #Kalia #Mahaprabhu #PuriJagannath ଆ... ଆ... ହେ କାଳିଆ... ଆ... ଆ... ହେ ଜଗା... ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣୁନୁ ରେ... ହେ ମୋ ନୀଳାଚଳିଆ... କାଳିଆ ରେ... କାଳିଆ... ଜଗା ହେ... ମୋ ଜଗା... ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣୁନୁ ରେ... ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣୁନୁ ରେ... ବସିଛୁ ତୁ ରତ୍ନ ସିଂହାସନେ, ସୋଉଛୁ ରତ୍ନ ପଲଙ୍କେ... ମୁଁ ତତେ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଠିଆ ହୋଇଛି ସିଂହଦୁଆରେ... ଦେଖା ଦେ ମହାପ୍ରଭୁ, ଦେଖା ଦେ ମହାପ୍ରଭୁ... ଏତେ ଗହଳି ଭିତରେ କାହିଁ, ମୋତେ କରୁଛୁ ଏକା ଠିଆ... ବାଃ ବାଃ ରେ... ବାଃ ବାଃ ରେ... ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ... ବାଃ ବାଃ ରେ... ବାଃ ବାଃ ରେ... ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ... କାଳିଆ ରେ... କାଳିଆ... ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣୁନୁ ରେ... ତୋ ପାଖେ ଅଛନ୍ତି ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସାନ୍ତେଣୀ ରନ୍ଧି ଦେଉଛନ୍ତି... ଷଠିଏ ପାଉତି ଅନ୍ନ ଦେଇ, ତୋତେ ତୃପ୍ତି କରୁଛନ୍ତି... ମୁଁ ଆଜି ଠିଆ ଖାଲି ପେଟେ, ତୋ ଦୁଆରେ ରହିଛି... ମୋ ଦୁଃଖ ବୁଝିବା ପାଇଁ କାଳିଆ, କାହାକୁ ମୁଁ ପାଇଛି? ତତେ ପରା କହନ୍ତି ଭାବର ଠାକୁର, ଭାବରେ ବନ୍ଧା ହେଉ... ଭକତ ଯେବେ ଡାକେ ତୋତେ, ଧାଇଁ ଆସୁ ତୁ ତା' ପାଖେ... ମୋତେ କାହିଁ ଦେଉଛୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କାହିଁ ଦେଉଛୁ ବେଦନା... ମୋ ଲୁହ ଦେଖି ଚୁପ୍ ରହୁଛୁ, କାହିଁ ମୋ କଳା ସାଆନ୍ତ... ] ବାଃ ବାଃ ରେ... ବାଃ ବାଃ ରେ... ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ... କାଳିଆ ରେ... କାଳିଆ... ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣୁନୁ ରେ... ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ମଣି, ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୀଠର, ତୁ ପରା ସମସ୍ତଙ୍କ ରାଜା... ଦୁଃଖୀର ଦୁଃଖ ବୁଝିବା ପାଇଁ, ବଢ଼ାଇ ଦେଇଛୁ ଦୁଇ ଭୁଜା... ଦୁଃଖ ବୁଝିବା ନେଇଛୁ ଠିକା, ତେବେ ମୋ ଦୁଃଖ ନବୁଝୁ କାହିଁ... ଧାଇଁ ଆସିଲି ଆଶା ନେଇ, ଫେରୁଛି ଖାଲି ହାତେ ମୁହିଁ... ସମସ୍ତେ କହନ୍ତି ଦୀନବନ୍ଧୁ ତୁ, ଦୀନର ତୁ ବାନ୍ଧବ... ମୋ ପାଇଁ କାହିଁ ଝରୁନି ଦୟା, କାହିଁ ଏତେ ଅଭାବ? କାହିଁକି ଦେଉଛୁ ଏତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କଣ ଲାଭ ତୋ ବେଦନା... ତୋ ଦୁଆରେ ଆଶା ନେଇ ଆସି, ଫେରୁଛି ନେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା... ] ମୋ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ନେଇ, ତୋ ଦୁଆରକୁ ଆସିଥିଲି... ହେଲେ ମୋର ସମାଧାନ କଲୁନି, କାହିଁ ଖାଲି ହାତେ ଫେରାଇଲୁ କାଳିଆ... ତୋ ପାଖକୁ ଆସି କଣ ଭୁଲ କରିଲି, କହ ମୋ କଳା ସାଆନ୍ତ... ତୋ ଚରଣେ ମଥା ରଖି, ଢାଳିଲି କେତେ ଲୁହର ଧାର... ଏ ଯାଏଁ ମୋ ସମାଧାନ, ହୋଇ ପାରିଲା ନାହିଁ... ତୋ ଛଡ଼ା ମୋ ସମସ୍ୟାକୁ, ସମାଧାନ କରିବାକୁ କେହି ନାହିଁ... ତୁ ହିଁ ମୋର ଶେଷ ଆଶା, ତୁ ହିଁ ମୋର ଭରସା... ତୁ ନକଲେ ସମାଧାନ କାଳିଆ, କିଏ ହେବ ମୋର ସାହାରା... ହେ ମହାପ୍ରଭୁ... ଆଉ କେତେ ଦିନ ଏ ଦୁଃଖ ସହିବି? ତୋ ନାମ ଧରି ତୋ ଦୁଆରେ, କେତେ ଦିନ ଆଉ ଠିଆ ହେବି? ମୋ ଜୀବନଟା ତୋ ପାଦେ ଦେଲି, ତୁ ହିଁ ରଖ ମୋର ମାନ... ମୋ ଲୁହକୁ ତୋ ଚରଣେ ରଖି, ଶୁଣ ମୋ ହୃଦୟର ଗୁହାରି... ଶୁଣ ମଣିମା... ଶୁଣ ମଣିମା... କରୁଛି ଆଜି ଗୁହାରି... ତୋ ବିନା ମୋ ଦୁଃଖର ଭାର, କିଏ ନେବ ମହାହରି... ତୋ ଛଲିଆ ହସ ପଛରେ, କେତେ ରହିଛି କଥା... ମୋତେ କନ୍ଦାଇ କନ୍ଦାଇ କାଳିଆ, କେବେ ବୁଝିବୁ ମୋ ବ୍ୟଥା... ସିଂହଦୁଆରେ ଠିଆ ହୋଇ, ତୋ ମୁହଁକୁ ଚାହୁଁଛି... ଗୋଟିଏ ଥର ଦେଖା ଦେ କାଳିଆ, ତୋ ପାଇଁ ଲୁହ ଢାଳୁଛି... କାଳିଆ ରେ........ କାଳିଆ........ ଜଗା ହେ........ ମୋ ଜଗା........ ମୋ ଡାକ କଣ ଶୁଣା ଯାଉନି ରେ... ମୋ ଲୁହ କଣ ଦିଶୁନି ରେ... ଦେଖା ଦେ ମହାପ୍ରଭୁ........ ଦେଖା ଦେ........ ହେ ମୋ କାଳିଆ......... ତୁ ହିଁ ମୋର ଶେଷ ଆଶା... ତୁ ହିଁ ମୋର ଶେଷ ଭରସା... ବାଃ ବାଃ ରେ........ ବାଃ ବାଃ ରେ........ ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ବନ୍ଧୁ......... ବାଃ ବାଃ ରେ........ ବାଃ ବାଃ ରେ........ ମୋ ବଡ଼ ଦେଉଳ ଗୋସାଇଁ......... କାଳିଆ ରେ........ ମୋ କାଳିଆ........ ମୋ ଡାକ ଶୁଣିଦେ........ ହେ ନୀଳାଚଳିଆ........ ଆ... ଆ... ହେ କାଳିଆ...