Καζαντζίδης - Σαν την καλαμιά στον κάμπο (ερασιτ.ηχογρ.)

(Μπ.Μπακαλη-Κ.Βιρβου) Σαν την καλαμιά στον κάμπο έχω μείνει ορφανός κι 'μαι πάντοτε θλιμένος όπως ο μάυρος ουρανός Μάυρε θλιμένε ουρανέ που κλαίς σαν την καρδιά μου κλάψε μαζί μου σήμερα τα μάυρα βασανά μου Όλα τα χασα στον κόσμο έχω πια καταστραφεί και το πιο πικρό ποτήρι για μια γυναίκα το 'χω πιει Μάυρε θλιμένε ουρανέ που κλαίς σαν την καρδιά μου κλάψε μαζί μου σήμερα τα μάυρα βασανά μου Σαν το γέρικο πλατάνι με χτυπούν οι κεραυνοί που να μπω να ξαποστάσω το κουρασμένο μου κορμί