GENERAŁ PETELICKI: powiedział o Smoleńsku to, czego mówić nie wolno. Nie dożył następnego miesiąca.

Szesnasty czerwca dwa tysiące dwunastego roku. Garaż podziemny na warszawskim Mokotowie. Generał brygady Sławomir Petelicki, twórca jednostki GROM, leży na betonie z raną postrzałową głowy. Obok pistolet, który znał jak nikt. Brak listu pożegnalnego. Pusty sejf. Odcisk palca lewej ręki na broni, choć był praworęczny. Żadnych śladów na nabojach. Ciało w martwym polu kamery. Prokuratura zamknęła sprawę jako samobójstwo. Ale ludzie, których sam szkolił, powiedzieli wprost: on by tego nie zrobił. Kim był Petelicki? Oficerem komunistycznego wywiadu, który inwigilował Polaków w Nowym Jorku i Sztokholmie? Czy bohaterem, który stworzył jedną z najlepszych jednostek specjalnych na świecie? Po katastrofie smoleńskiej mówił głośno o rzeczach, o których inni milczeli. Ujawnił istnienie instrukcji dla polityków. Wywiad z nim zniknął z portalu w kilka godzin. A rok później zginął. Ta historia to trzy życiorysy w jednym człowieku, pusty sejf i pytanie, na które Polska nie odpowiedziała do dziś.