Забытый замок на вершине горы. Исследование города. Путешествие по Польше. Польша.

#ZamekBolczów #DolnyŚląsk #RudawyJanowickie #Sudety #ZamkiWPolsce #PodróżePoPolsce #urbex #adventure #castle Zapraszamy na wspólną wyprawę w serce Rudaw Janowickich! W tym odcinku eksplorujemy ruiny XIV-wiecznego Zamku Bolczów – niesamowitej warowni wkomponowanej bezpośrednio w granitowe skały na szczycie góry. Odkrywamy tajemnice dawnych murów, punkty widokowe z panoramą Karkonoszy i sprawdzamy, jak dziś wygląda ten niezwykły zabytek Dolnego Śląska. Jeśli lubicie górskie szlaki, historię i opuszczone miejsca – ten film jest dla Was! 🔔 Subskrybuj kanał BPW, aby nie przegapić kolejnych wypraw: [Link do subskrypcji] 👍 Jeśli film Ci się spodobał, zostaw łapkę w górę i daj znać w komentarzu, jaki zamek powinniśmy odwiedzić następnym razem! 📍 Lokalizacja: • Zamek Bolczów (Janowice Wielkie, Rudawy Janowickie / Dolny Śląsk) ⏱ Znaczniki czasu (Rozdziały): 0:00 – Wstęp i początek szlaku 0:45 – Droga przez las i podejście pod górę 4:20 – Wejście do ruin Zamku Bolczów 10:15 – Eksploracja dziedzińca i dawnych komnat 16:40 – Wejście na punkt widokowy (panorama gór) 22:30 – Ciekawostki historyczne i podsumowanie wyprawy Początki zamku sięgają prawdopodobnie lat 1371–1386, choć po raz pierwszy wspomniano go w dokumentach w 1375 roku. Należał wówczas do rycerza Clericusa Bolze, który był burgrabią pobliskiego zamku Sokolec i działał na dworze książąt świdnickich. Spokój nie trwał jednak długo – w 1433 roku warownię, opanowaną wcześniej przez husytów, zdobyły i zniszczyły wojska miasta Świdnicy. Do odbudowy zmuszony był przystąpić dopiero Hans Dippold von Burghaus, który w latach 1517–1518 przywrócił zamkowi nowe życie. Później, w pierwszej połowie XVI wieku, budowla przechodziła z rąk do rąk, by w końcu trafić do postaci nietuzinkowej. W latach 1537–1543 jej właścicielem był bowiem Justus Decjusz, sekretarz króla Zygmunta I Starego, finansista i zarządca mennic. Decjusz, inwestując w okoliczne kopalnie w Miedziance, kupił przy okazji także zamek i gruntownie go rozbudował, nadając mu modny, renesansowy charakter. Warownia pełniła wtedy funkcję swoistej tarczy ochronnej dla górniczego ośrodka. Niestety, największa katastrofa nadeszła podczas wojny trzydziestoletniej. Zamek służył okolicznej ludności jako schronienie, jednak w 1645 roku został dwukrotnie zdobyty przez Szwedów pod dowództwem generała Torstensohna. Ostatecznie, 6 grudnia tego samego roku, wycofująca się szwedzka załoga podpaliła warownię. Ogień strawił zamek doszczętnie i od tamtej pory nigdy go już nie odbudowano. Ruiny na nowo odkryto w XIX wieku, gdy nastała moda na turystykę. Dzięki staraniom hrabiego von Stolberg-Wernigerode z Janowic, w latach 1837 i 1848 teren odgruzowano, a pozostałości murów częściowo wyremontowano. Pod koniec XIX wieku przy murze zamykającym dziedziniec górny powstało małe schronisko i gospoda, które (na wyrost) reklamowano jako urządzone w stylu dawnej Sali Rycerskiej. Przeprowadzono też kolejne prace, zabezpieczające konstrukcję, a na początku XX wieku w budynku bramnym urządzono schronisko młodzieżowe. Po 1945 roku zarówno schronisko, jak i gospoda przestały jednak działać. Pozbawiony opieki zamek zaczął szybko niszczeć. Na szczęście w 1965 roku przystąpiono do ratowania zabytku – usunięto wtedy dzikie drzewa, odgruzowano obiekt, oczyszczono korony murów oraz zbudowano nowy most i bramę.(zamiastem.pl)