Hissizleştim

Dokunduğum her şey kül oldu birden Işıklar söndü, çekildim geceden Ruhum bir gölge, sıyrıldı bedenden Bir fırtına koptu ama duymadım ben Zaman durdu sanki, geçti üzerimden Hiçbir acı yakmıyor artık tenimi Unuttum gökyüzünün o eski rengini Sessizlik fısıldıyor son cümleni Rüzgar bile savuramıyor küllerimi Hissizleştim! Kainatın ortasında tek başıma! Taş bastım kalbime, dokunamaz hiçbir fırtına! Gözlerimde yıldızlar sönerken birer birer, Hissizleştim! Bu karanlık beni benden eder! Yankılanır çığlığım boşlukta, unutmaz zaman! Güneş doğsa ne çıkar benim geceme? Bir anlam yükleyemem artık hiç bir kelimeye Düştüm en derine, dipsiz bir kuyuya Karıştım sonunda en koyu uykuya Hiçbir acı yakmıyor artık tenimi Unuttum gökyüzünün o eski rengini Sessizlik fısıldıyor son cümleni Hissizleştim! Kainatın ortasında tek başıma! Taş bastım kalbime, dokunamaz hiçbir fırtına! Gözlerimde yıldızlar sönerken birer birer, Hissizleştim! Bu karanlık beni benden eder! Yankılanır çığlığım boşlukta, unutmaz zaman! Ne bir gözyaşı... Ne bir tebessüm... Kendi evrenimde artık bir mülteciyim... Sonsuz boşlukta kaybolan bir izim... Hissizleştim! Kainatın ortasında tek başıma! Taş bastım kalbime, dokunamaz hiçbir fırtına! Gözlerimde yıldızlar sönerken birer birer, Hissizleştim! Bu karanlık beni benden eder! Hissizleştim... Kainat unutsa da... Ben unuttum kendimi...