Çift Yarık Deneyini Tek Bir Kuralla Anlamak | Feynman'ın Okları

Çift yarık deneyi neden ışık artı ışığı karanlığa çevirir? Bu videoda çift yarık deneyini, Feynman'ın "okları topla" kuralıyla, kağıt kalem hesaplanabilecek kadar sade anlatıyoruz. 1803'te Thomas Young bir karton şeritle ışığın ışığı söndürebildiğini gösterdi. Ardından Fresnel ve Poisson noktası, Einstein'ın fotonları, Taylor'ın üç ay süren sönük ışık deneyi ve elektronların tek tek ekrana düşmesi geldi. Sonra dalga-parçacık ikiliği ve gözlemci etkisi bilmecesi. Richard Feynman'ın Princeton'da bir bira partisinden çıkan fikri, yani yol integrali, bu bilmecelerin hepsini tek kuralla açıklıyor: tek yarıkta neden geniş bir yığın çıktığını, ikinci yarığın neden bazı yerleri boşalttığını, banyodaki aynanın ve bir CD'nin gökkuşağının nasıl çalıştığını, bir topun neden dalga gibi davranmadığını. Bölümler 0:00 Kuantumun kapısını aralayan karton şerit (Young, 1803) 0:46 Alkış gelmedi: Edinburgh Review ve Newton'un tanecikleri 1:31 Poisson noktası: gölgenin ortasındaki parlak nokta 1:53 Einstein: ışık paket paket gelir 2:01 Taylor 1909: çok sönük ışıkla çift yarık 2:28 Tek tek elektronlar (Merli–Missiroli–Pozzi, Tonomura) 3:05 Gözlemci etkisi ve dalga-parçacık ikiliği 4:12 Feynman, Jehle ve bir bira partisi 5:44 Kural: okları topla, karesini al 6:23 Çift yarık: neden iki kat değil dört kat? 7:16 Tek yarık: neden geniş bir yığın? 7:51 Dedektör eklenince çizgiler neden siliniyor? 8:27 Banyodaki ayna, kazınmış ayna ve CD 9:57 Işık dalga mı parçacık mı? 10:19 Top neden çizgi çizmiyor? 11:00 Işık artı ışık, bazen karanlık Kaynaklar T. Young, Bakerian Lecture (okunma 24 Kasım 1803), Phil. Trans. R. Soc. 94 (1804). G. I. Taylor, Proc. Camb. Phil. Soc. 15, 114 (1909). P. G. Merli, G. F. Missiroli, G. Pozzi, Am. J. Phys. 44, 306 (1976). A. Tonomura vd., Am. J. Phys. 57, 117 (1989). P. A. M. Dirac, Phys. Z. Sowjetunion 3, 64 (1933). R. P. Feynman, Rev. Mod. Phys. 20, 367 (1948); Nobel konuşması (1965); "QED: Işık ve Maddenin Garip Teorisi" (1985). Ayna hesapları (±2 mm şerit: %0,98 / %103) kendi hesabımız; animasyonlar şematik ölçeklidir. Görseller (Wikimedia Commons) Kamu malı: T. Young (H. P. Briggs; Young'ın 1807 levhası), H. Brougham (T. Lawrence), I. Newton (G. Kneller), A. Fresnel, S. D. Poisson, F. Arago (A. Scheffer), A. Einstein (L. Chavan), J. J. Thomson, R. Feynman (MIT 1939 albümü), P. Dirac (C. Ewald), Somerset House (Ackermann 1836), Institut de France (E. Trutat), Edinburgh (Rijksmuseum, CC0), Nassau Hall (Smallbones, CC0). A. Tonomura portresi: OIST, CC BY 2.0. G. Pozzi: Francesca Cesari, CC BY-SA 4.0. Cavendish Laboratuvarı kapısı: CC BY-SA 3.0. CD fotoğrafı: Dzucconi (türev), CC BY-SA 3.0. Tek tek elektron birikimi (Tonomura grubu): Belsazar, CC BY-SA 3.0. Animasyonlar, müzik ve ses efektleri kodla üretilmiştir. #ÇiftYarıkDeneyi #KuantumFiziği #Fizik