Перейти к содержимому

نقد فیلم مرد عوضی | The Wrong Man 1956

onefilmonelife | یک فیلم، یک زندگی

0:00 / 0:00

نقد فیلم مرد عوضی | The Wrong Man 1956

434 просмотра · 1 год назад
onefilmonelife | یک فیلم، یک زندگی
7,08 тыс. подписчиков
434 просмотра · 1 год назад
فرم پیرایشگر محتواست نام انگلیسی: The Wrong Man نام فارسی: مرد عوضی محصول: ۱۹۵۶ – ایالات متحده ژانر: نوآر، هیجان‌انگیز رده‌ی سنی: ۱۳+ امتیاز: ۴ از ۴ مصطفی ملکی ▪️آلفرد هیچکاک یکی از اقتصادی‌ترین فیلمسازان در تاریخ سینماست. او هم برای مخاطب قصه می‌گوید و هم او را وادار می‌کند که پلان‌به‌پلان یک اثر را اجزایی از یک کل بزرگ بنگرد. به‌نوعی هیچکاک در فرم سینمایی خود ظرفی متناسب با محتوای روایی خود ارائه می‌دهد. او همچون باغبانی می‌ماند که قیچی به‌دست در حال هرس کردن است. در میان باغ سینمایی هیچکاک شاید «مرد عوضی» متفاوت‌ترین اثر او باشد... ▪️فیلم با زاویه‌ی صفر دوربین در کلاب استورک آغاز می‌شود. موسیقی در حال نواخته شدن است و مخاطب برای مدتی شاهد پر و خالی شدن میزها و همهمه‌ی میان مهمانان است. پس از آن با برشی روی «منی» مواجه می‌شویم که در گروه موسیقی زنده‌ی این کلاب مشغول نواختن بیس است... ▪️منی که برای وام به دفتر بیمه‌ی خود و همسرش مراجعه کرده توسط کارکنان زن آنجا با سارقی که چند وقت پیش به این دفتر دستبرد زده اشتباه گرفته می‌شود. پس از این گویی روایت قرار است تبدیل به شوک‌هایی پی‌درپی درون خود شود و مخاطب در تعلیق‌ها و هیجان حاصل از آن‌ها غوطه‌ور شود. اما این اتفاق رخ نمی‌دهد. ▪️هیچکاک در روایت خود حتی برای لحظه‌ای قرار نیست شخصیت ابتدایی‌ای را که از کاراکتر خود ساخته بر هم بزند. او در عوض منی را در شوک حاصل از این اتهام پیش می‌برد و سعی دارد پس از آن مخاطب را درگیر نگاه‌های خیره‌ی او به این‌سو و آن‌سو و تلاش برای هضم این موقعیت کند. زمانی که می‌گوییم هیچکاک در روایت‌های خود هرس می‌کند تا مخاطب قصه‌ای پیرایش‌شده را مشاهده کند منظور فرم روایی و بصری قصه‌اش است... ▪️هیچکاک در این بین گویی رز را هم فراموش نمی‌کند. او بخش سوم روایت خود را گویی تبدیل به بازی مگ‌کافین روایی می‌کند. به ابتدای قصه بازگردیم و دندان‌درد رز. دندان‌درد رز موتیف محرک داستان نیست و صرفاً واقعه‌ای عادی در زندگی روزمره‌ی منی و رز است که باعث می‌شود دومینوهای دیگر فرو بریزند. شاید این دندان‌درد اگر در اثری دیگر به کارگردانی فیلمسازی دیگر بود همچون موتیفی تبدیل به هویت کاراکتر فیلم می‌شد. اما در سینمای هیچکاک این‌گونه نیست. در فیلم «مرد عوضی» هیچکاک حتی قدمی بلندتر برمی‌دارد و کل داستان پیش‌آمده برای منی را تبدیل به مک‌گافینی در روایت فروپاشی روانی رز می‌کند... ▪️هیچکاک در فیلم «مرد عوضی» مخاطب را درگیر قاب‌هایی می‌کند که گویی اگر دیالوگی هم در آن‌ها وجود نداشت، خودشان قصه را بدون کم‌و‌کاست تعریف می‌کردند. دوربین و حرکت‌های دالی و تراکینگ آن گاه شبیه پسربچه‌ای فضول اما دقیق می‌ماند که به لحظاتی از زندگی کاراکترها سر می‌زند. به بازگشت‌های هیچکاک به محیط کلاب دقت کنید که او چگونه روتین هر روزه‌ی منی را پس از این حادثه دچار تغییر می‌کند. به سه تقابل منی و رز در اتاق خواب نیز بنگرید... ▪️فیلم «مرد عوضی» ترکیب موزونی از فرم روایی و بصری است. هیچکاک در این قصه‌ی نرم به‌جای خلق تعلیق از دل یک حادثه، آن را از طریق یک اتفاق خلق می‌کند. او این اتفاق را جدای از رئالیسم جاری در زندگی کاراکترها تصویر نمی‌کند. از دل این اتفاق لحظه‌ای و واقعی است که قصه‌ی هیچکاک جان می‌گیرد تا مخاطب از ابتدا تا انتها درگیر قصه‌ای موزون شود. #منتخب_کلاسیک #filmreview #movie #فیلم #سینما #cinema #thewrongman1956 لینک حمایت از کانال: حامی باش: https://hamibash.com/supportus/tippers ما را در دیگر شبکه‌های اجتماعی هم دنبال کنید اینستاگرام:   / onefilmonelife   تلگرام: https://t.me/OnefilmOnelife توئیتر:   / onefilmonelife