Rezerwat Przyrody "Herby". "Wielka Skała" na szczycie kulminacji Dział 440 m n.p.m.

Najokazalsza i najciekawsza skała - ostaniec piaskowcowy (piaskowce istebniańskie dolne), na terenie rezerwatu przyrody "Herby" w Czarnorzecko-Strzyżowskim Parku Krajobrazowym. REZERWAT PRZYRODY "HERBY" 🌳 (Czarnorzecko-Strzyżowski Park Krajobrazowy) ====================================== Rezerwat przyrody "Herby" został utworzony w 1999 roku i obejmuje obszar lasu o powierzchni 145,85 ha i położony jest w granicach gmin Frysztak i Wiśniowa w Nadleśnictwie Strzyżów w Czarnorzecko - Strzyżowskim Parku Krajobrazowym. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych oryginalnych wychodni skalnych zlokalizowanych na grzbiecie pasma Herbów, porośniętego lasami grądowymi i buczyną, odsłoniętych utworów skalnych oraz malowniczego przełomu Wisłoka - Bramy Frysztackiej. Rezerwat obejmuje fragment pasma górskiego wchodzącego w skład Pogórza Dynowskiego, rozciągniętego przełomowym odcinkiem rzeki Wisłok. Wschodnia część rezerwatu obejmuje wzgórze Herby o wyrównanej powierzchni grzbietowej z kilkoma kulminacjami osiągającymi wysokość 350-455 m n.p.m. Grzbiet ten obniża się stopniowo w kierunku doliny Wisłoka. Zachodnią część rezerwatu stanowi przełomowy odcinek Wisłoka oraz ograniczające go od zachodu wzniesienie Kopalina, osiągające wysokość 355 m n.p.m. Na północny wschód od Frysztaka, na prawym brzegu Wisłoka znajduje się grzbiet schodzący od szczytu Herbów w kierunku północno-zachodnim. Grzbiet pasma "Herbów" na wielu odcinkach jest skalisty. Odsłaniają się tu w różnej formie czoła bardzo grubych ławic piaskowców istebniańskich dolnych, dość stromo zapadających się ku południowemu zachodowi. Kąt zapadania tych warstw wynosi 30°-45°. Dzięki temu północno-wschodnie ściany skałek są silnie eksponowane ponad stokiem tworząc jego wyraźne, krawędziowe ograniczenie o przebiegu zgodnym z przebiegiem rozciągłości warstw. Wysokość skałek nie przekracza zwykle 5 metrów, długość sięga od kilku do kilkudziesięciu metrów. Mają one zazwyczaj kształt ambon, długich progów i grzęd. W obrębie całego ciągu skałek odsłania się kompleks skalny o zaburzonych cyklach sedymentacyjnych. Na skutek wietrzenia grube ławice piaskowców leżą bezpośrednio na sobie bez rozdzielających je warstw mułowców. Wypukłe i wklęsłe formy na powierzchniach skałek są wynikiem oddziaływania warunków atmosferycznych na miejsca bardziej i mniej scementowane. Forma skalna o nieregularnej powierzchni, łącząca się swoją rozległą podstawą z podłożem, nachylona zgodnie ze stokiem. Liczne formy skałkowe, np. Głowa Trola, Przeklęty Klif, to najciekawsze obiekty przyrody nieożywionej pasma „Herbów”. • Szata roślinna • Na obszarze rezerwatu wyróżniono wyłącznie zbiorowiska roślinności leśnej. Dominującym zespołem roślinnym jest grąd Tilio - carpinetum, z bukiem któremu towarzyszy grab, sporadycznie klon i lipa, oraz jodła i brzozy (czarna i brodawkowata). Znaczny udział w powierzchni rezerwatu ma również zbiorowisko buczyny karpackiej Dentario glandulosae - Fagetum zajmujące najbardziej strome, chłodne zbocza północne, bądź też przypotokowe partie głębokich wąwozów. Ważną rolę odgrywają tu olsza i jesion którym towarzyszy buk a także jodła występująca sporadycznie na obrzeżach płatów. Niewielki, kilkuarowej powierzchni płat zajmuje bór mieszany Pino - Quercetum na spłaszczeniu po południowej stronie grzbietu głównego wzniesienia na wysokości ok. 430 m n.p.m. Zbiorowisko to charakteryzuje się dużym udziałem buka oraz obecnością jodły, a dominującym gatunkiem warstwy drzew jest sosna. W rejonie kamieniołomu, zlokalizowanego w lewobrzeżnej części rezerwatu odnotowano wykształcony samosiewnie lasek brzozowy. To pionierskie zbiorowisko roślinności drzewiastej wkracza na odlesiony kamieniołom zajmując siedlisko ciepłego grądu. W wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji odnotowano tutaj 165 gatunków roślin naczyniowych. Grupa roślinności drzewiastej obejmuje 45 gatunków.