Leć daleko

kiedy w zimną noc ową świętojańską popatrzysz w tył zobaczysz jak były czas przemija leć daleko daleko leć w zaświaty zaświaty leć bo nocą gdy świat śpi w swoim łóżku przekręcasz sie lecąc w snach patrząc w dół zobaczysz jak stary ty z oczu wylewa krew leć daleko daleko leć w zaświaty zaświaty leć leć daleko daleko leć w zaświaty zaświaty leć (solo) a gdy świt zapuka w bramy twoich powiek, poczujesz, że życie jak węgiel kruszy się w dłoniach ogień dawnej dumy zgasł pod ciężkim chłodem, jakby los cię znowu ciągnął w swoją stronę leć daleko daleko leć w zaświaty zaświaty leć na rozstajach myśli rozpadnie się cisza, a w niej twój cień zacznie mówić głosem sprzed lat pajęcza nić wspomnień owinie ci skronie, poczujesz, jak wraca wszystko to, co miało odejść leć daleko, leć daleko, leć daleko, leć daleko