Malachi Martin i trzecia tajemnica fatimska: trzy klucze, o których milczało pięciu papieży

Trzecia tajemnica fatimska nigdy nie została ujawniona w całości. Tak twierdził ksiądz Malachi Martin, irlandzki jezuita, egzorcysta i sekretarz kardynała Augustina Bea, który w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym dziewiątym roku miał przeczytać oryginalny tekst siostry Łucji, gdy papież Jan XXIII otworzył kopertę i poprosił o opinię grupę kardynałów. Do końca życia związany przysięgą, Martin nie cytował tajemnicy, ale w książkach i nocnych audycjach radiowych dawał wskazówki, czego dotyczy: kary fizycznej dla narodów, apostazji w Kościele, centralnej roli Rosji i czegoś, co martwiło go bardziej niż wojna światowa. W tym filmie opowiadamy całą historię objawień fatimskich z tysiąc dziewięćset siedemnastego roku, cudu słońca, trzech dni ciemności, poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi, zamachu na Jana Pawła II i dlaczego, według Martina, nawet papież Polak nie otrzymał łaski, by dokonać konsekracji tak, jak prosiła Matka Boża. Mówimy o Akicie, o słowach kardynała Ratzingera, o dwóch kopertach, o poświęceniu Rosji i Ukrainy w dwa tysiące dwudziestym drugim roku i o tym, dlaczego Martin powtarzał: spójrzcie na niebo. Materiał oparty na wspomnieniach siostry Łucji dos Santos, dokumentach Kongregacji Nauki Wiary z dwutysięcznego roku wraz z komentarzem kardynała Josepha Ratzingera, wykładzie kardynała Alfredo Ottavianiego z tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego siódmego roku, wywiadach arcybiskupa Lorisa Capovilli, książkach Malachiego Martina, w tym The Keys of This Blood, Hostage to the Devil, The Jesuits i Windswept House, zapisach jego rozmów w audycji Coast to Coast AM Arta Bella, relacji Susan Pearson z rozmów z ojcem Martinem, orędziach z Akity uznanych przez biskupa Johna Shojiro Ito, homilii Benedykta XVI w Fatimie z dwa tysiące dziesiątego roku oraz akcie poświęcenia papieża Franciszka z dwudziestego piątego marca dwa tysiące dwudziestego drugiego roku. Film ma charakter opowieści dokumentalnej i przedstawia poglądy cytowanych osób, pozostawiając widzowi ocenę.